irem sunar özat



1977'de İzmir'de doğdum. 
Girit göçmeni bir ailenin bol ot/balık tüketen, coşkulu bir çocuğu oldum. 

Çocukluğumun yarısını iğde ağaçlarının tepelerinde, 
diğer yarısını da denizci bir babanın dünyayı dolaşan yük gemilerinde geçirdim.
6 yaşıma basmadan 60 memleket gezdim. 

Okumayı çok sevdim.  İlk gençliğimi İzmir Amerikan Kolejinde geçirdim. 
Asırlık ağaçların gölgesinde dünyanın en güzel kitaplarını okudum, en dürüst dostluklarını yaşadım. 

Sonra ne gereği varsa Ankara'da yaşamaya karar verdim. 
ODTÜ'de Psikoloji, Mülkiye Mektebi'nde Siyaset Bilimi okudum. 
Okudum da okudum... 

Ama, 32 yaşıma geldiğimde kendime ilk kez  dürüstçe sordum: "Dünyada sonsuz param ve kimseye bir ispat derdim olmasa ne iş yapardım?"

İçimden gelen yanıt sayesinde yaşadığım aydınlanmayla parlayıp söndüm:"Dikiş dikerdim! Kendi tasarımlarımı yapardım!"

Halbuki o ana kadar ben dikiş dikmesini bile bilmezdim. 
Yani belki onca sene biraz daha okusam, harika bir terzi yamağı olacağımı keşfedecektim :)

Bu saçma aydınlanma anını boş bırakmadım. Hiç bir ders almadan, sadece internet üzerinden farklı kaynakları takip ederek, bol kan ve gözyaşı ile kendi kendime dikiş dikmeyi öğrendim. 

Bu iş öyle zevkli geldi ki, bir site açıp başkalarına da öğrendiklerimi öğreteyim istedim. 

Hala Türkiye'de sosyal politikalar, kalkınma ve uluslararası ilişkiler alanlarında çalışmaya devam ediyorum. 

Bunun dışında bulduğum her fırsatta dikiyorum, geziyorum, yazıyorum.

Burada paylaştığım herşey işte bu maceranın bir günlüğüdür :D


(profesyonel özgeçmiş ve irtibat için:
www.iremsunar.com)


71 yorum :

  1. ben de ünv.den mezun olup acaba bir işim mi olsun yoksa ben de sevdiğim meslek olan terziliği mi seçsem diyorum, kararsızım ve sıfır bilgim var terzilikle ilgili, ve biyografinizi okuduktan sonra ben de terzilik öğrenmeye başlasam mı diyorum :)öğrenmekle başlayacağım ama bu işi kotarır mıyım? el yatkınlığı, tecrübe diyorlar. el yatkınlığım var ancak tecrübem yok :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. elbette hepimiz hayatımızı sürdürecek parayı kazanmak ve kendi geçimimizi sağlamakla yükümlüyüz. böyle bir sorumluluğu bir başkasının üzerine atamayız. ancak benim bunca yıl yaşadıklarımdan çıkardığım ders, hayatta sevdiğin şeyi yaparak para kazanmanın en büyük nimetlerden biri olduğudur. sorumluluktan kaçmadan içinizin sesini dinleyerek kendiniz için en doğru yolu seçeceğinize eminim :D hayat keşfetmek için var :)
      sevgiler,
      irem

      Sil
  2. super havali bir biografi olmus :))) Cok sevdim. Ne kadar cok benzer yanimiz varmis..Ben de Izmirli'yim.Giritli bir ailedenim. Ot, balik genel kulturum. Dunyayi dolastim, dolasmaktayim. Super havali bir hayatim var ancak Izmir'e dondum, ev hanimi oldum ve dikis dikiyorum ;)) Bazen diktiklerim cope gidiyor ama olsun. Ustelik uzun suredir dikis dikiyor, biliyor olmama ragmen. Hayal etmek, bu hayalleri gerceklestirmeye calismak terapi gibi.
    Yeni kesfettim blogunu ama kaybetmeye niyetim yok.
    Sevgiler Saygilar

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hakikaten güzel tesadüf olmuş :) bloga her zaman beklerim o halde!
      keyifli günler dilerim :D

      Sil
  3. merhaba ben de çalışan-öğretmen- 26 yaşında bir bayanım. dikiş dikmeyi çok istiyordum,tek bildiklerim ise ortaokulda ev ekonomisi dersinde öğrendiklerim.eşim bu akşam erken doğum günü hediyesi olarak dikiş makinesi aldı,sanırım sizinkinin aynısı.umarım ben de sizin kadar olmasa da birşeyler dikebilirim.çok imrendim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne güzel! ben nasıl öğrendiysem siz de öğrenirsiniz elbette! seneye sizin dolap da kendin dik dolabı olacak desenize! :D

      Sil
  4. Bloguna nereden geldim nasıl geldim diye sormayalım ama biyografini okudum, yazmadan duramadım. Ben de İzmirliyim. Makedonya göçmeni bir aileden. Odtü'de okudum, ama mimarlıkta. Ankara'da 8 yıl kaldım.Hem okudum hem çalıştım. Mesleğimi çok isteyerek seçtim ve hala çok severek yapıyorum. Sonunda döndüm İzmir'e.(hala doktora yüzünden Ankara'ya gelip gidiyorum ama) Bana en çok huzur veren de buydu sanırım. Hergün yaptığım onca "önemli" ve "yaratıcı" işe rağmen son birkaç senedir içimden dikiş dikmek geliyordu. Terzi bir anneannenin dikişle hiç ilgilenmemiş torunu olarak...Evdeki demir makineyi kullanmayı denemiş ve becerememiştim.Kesinlikle çok yeteneksizim diyordum. Ama bu doğumgünümde kendime ucuz bir dikiş makinesi aldım. Şu çin işi olanlardan, bozarsam üzülmeyeceğim bir makineyle başlamak istedim. Makine bana rağmen dikiş dikebiliyor:) Nasıl şaşırdım ve sevindim anlatamam.İlk önce fotoğraf makineme bir kılıf diktim. Sonra kendime bir iğnedenlik, hani süper projeler dikeceğim ya ona hazırlık:)Bu hafta kağıt dikmeyi denedim, o da oldu! (buna gerilla tarzı dikiş de diyorlar, sen de duymuş olabilirsin, kontrolsüz dikiş bir anlamda. Benim gibi ömrü kağıtla geçen biri için kaçınılmazdı) Sonra senin blogunu buldum. Okudum, okudum...Giysi dikebileceğime inandım. Eline sağlık, üşenmeden yazmışsın. Anlattıklarını kesinlikle deneyeceğim. Fırsat bulursan buradayım: http://www.izmircadisi.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Deniz Feneri, hızla yazdığım yanıt bir şekilde bloga çıkmamış. yeni fark ettim :(
      Makineler bize rağmen dikmiyor! eminim o da sizinle çalışmaktan çok mutludur :D
      blogunuzu ziyaret edeceğim tekrar. ben de her zaman beklerim! :)

      Sil
  5. Merhaba Meltem ben ,
    Bende halkla ilişkiler okudum ve havalı bir şirkette havalı bir pozisyonum var ama bugün bile diyorum işten kovulsam gidip terzi yamağı olacağım :) Evdeki nuhtan kalma tek dikiş yapan makinemde herşeyi dikip dikip mahvediyorum çünkü kalıp çıkarmadan dikmeye çalışıyorum :) bu siteyi bulduğum için çok mutlu oldum sizden çok şey öğreneceğim. Kalıbını çıkardığım bir etek var dikişi bitince sizinle de paylaşmak isterim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Harika olur!

      bu arada kalıp çıkarmak çok kolay. onu öğrendikten sonra kalıplarda istediğiniz gibi değişiklikler yapabilirsiniz. sonra da her yaptığınız kendi tasarımınız oluverir :)

      Sil
  6. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  7. merhabalar;
    bebe yaka nasıl dikilir diye ararken blogunuza rastgeldim ilk araştırmam ilk girdiğim site oldunuz.
    benim buraya yazacak havalı bir pozisyonum olmasada :) bebeği için öğretmenliği bırakan ve yine bebeği için dikiş yapma merakı uyanan biriyim. eşimin anneannesinin miattan önce kalma makinasına hayran kaldım ve ilk kez utanmadan bu benim olabilir mi diye makinaya sarıldım :)
    ve makina benim.
    yağlamalar uğraşmalar sonucu çalışmaya başladı ve ben dumduz bir kumaş ile diğer kumaşı birbirine birleştirdim ve neticesinde o kadar mutlu oldum ki anlatamam.
    gidip bir sürü kumaş aldım ama ne yapacağım nasıl yapacağım bu makinada da sizin diktiklerinizden olur mu diye düşünür oldum. ama sanki ben dikiş dikerim kızıma cici cici elbiseler dikerim diye kendime güvenmeye başladım blogunuzdaki resim ve dikiş dikerken açıklayıcı paylaşımlarınızı okuyunca...
    blog ve herhangi bir site araştırma ihtiyacı içerisine girmek istemiyorum doğrusu çünkü kaşımda benim gibi sıfırsan başlayan ve çok güzel şeyler diken bir hanımefendi var sanırım beni en iyi anlayacak ve bana en iyi açıklayıcı anlatımları sunacak kişi sizsiniz paylaşımlarınız bana bunları hissettirdi ve sizinle düşüncelerimi paylaşmak istedim
    cici paylaşımlarınız için teşekkürler...
    umarım bende dikiş dike(bili)rim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)) o "havalı işler" hikaye zaten! önemli olan insanın gerçekten severek yaptığı işlerden geçimini sağlayabilmesi bana göre.

      eminim çok güzel dikişler yaparsınız siz de yakında. cesaretiniz tam yerine geldiğinde belki bir üst model makineye de geçebilirsiniz. kim bilir?

      önce gerçekten istedikten, sonra da bol bol okuduktan sonra siz de benim gibi kendi başınıza dikiş dikmeyi öğrenirsiniz kolayca. hiç merak etmeyin!

      Sil
  8. ben de üniversite okudum muhasebeciyim alanımda uzun zaman çalıştım ve çok başarılı olarak. Çocuklar bakmakla sorumlu olduğumuzu hissettiğimiz hastalarımız vardı o yüzden işime ara verdim. Yıllarca çalıştığım için evde oturmak sıkıcı geliyordu. Dikiş dikme gibi bir hevesimde varmış demek halk eğitimin açmış olduğu kursa gitmeye karar verdim günün birkaç saatiyle eve yakın bir kursa gitmeye karar verdim.çokda güzel bir karar vermişim o kadar güzel birşeyki o makinanın başına oturunca herşeyi unutuyorsun dert tasa hiç akla gelmiyor. bu arada da bayağı kabiliyetliymişim bu konuda hocalarımız öğretmen olmamı bile istiyorlar , etrafımdaki insanlar kendine yer aç diyorlar vs vs bu olumlu gelişmeler dikiş hevesimi daha bir perçinleştiriyor tabi. dikiş dikmeyi çok seviyorum sizin blogunuzu da çok sevdim böyle bir blog hazırladığınız için teşekkürler Zeycan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaratıcılık harika bir his değil mi? :)
      güzel yorumlarınız için çok teşekkürler. öğretmenlikte şimdiden başarılar :))

      Sil
  9. İyi geceler. Gecenin bir yarısı denk geldim bloğunuza ve bayıldım. Bende sizin gibi İzmirliyim ve okulu bitirir bitirmez bir heves hem rahat iş bulurum diye Ankara'ya evlendim desem yeridir. Şu sıralar benim için biraz hüsran olsa da kendimi dikişe verdim :) Yeni yeni başladım kendimce bir şeyler dikmeye. İngilizce bloglarda o kadar güzel şeyler var ki hepsini dikmek istiyorum fakat verilen ölçüleri cm'ye çevirmek benim için tam bir işkence. Sizden bu konuda yardım istiyorum. Siz mutlaka bir kolayını bulmuşsunuzdur :) Şimdiden çok teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorum bıraktığınız için teşekkürler! Ben de yabancı blogları takip ediyorum sıklıkla. 1 inch yaklaşık 2.5 cm'dir. Bunu hızla hesaplamak isterseniz şu adresteki hesaplayıcıyı kullanabilirsiniz: http://www.manuelsweb.com/in_cm.htm

      Bu arada "Kendin Dik Etkinliği"ne bekliyorum! :)

      Sil
    2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
  10. Hallo
    I have seen your nice web and looking for work shop for sewing and finishing women blouses in small quantity.
    Please do you know one?

    Thanking you

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hi! I'm sorry but i can't help you with that as i only sew as a hobby and don't know anyone who'd do that professionally. Thanks for stopping by!

      Sil
  11. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  12. Sevgili İrem, Zafer' in "TRT de İrem var" mesajıyla blogunu öğrendim.Çok hoş. Özellikle anlatımın... Kolay gelsin. Sen de benim yemek blogumu tıklatırsan sevinirim. Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aaaa. ben bu yorumları yeni görüyorum :( hemen uğradım!

      Sil
  13. Merhaba. Bloğunuza da anlatımınıza da bayıldım. Ben de yıllarca havalı bir ünvanla çalışıp sonrasında patchwrok'e merak sardım. Sanırım bu nedenle sizi kendime yakın hissettim. Bloğunuzu takibe aldım. Diktiklerinizi patchwork ile süslemek isterseniz beklerim.
    www.keyifolsun.com
    sevgiler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler :D uğradım hemen!

      Sil
  14. Merhaba! Herkes yazınca duramadım, ben de psikoloji okuyorum, Ankara üniversitesinde ama. Önümüzdeki hafta da belediyenin dikiş kursuna başlıyorum, buraya o kadar sık gidip geldim ki bence bir gün senin tarif ettiğin kumaşları almak için gittiğim İzmir Caddesindeki Bursa Kumaş Pazarlarından birinde karşılaşabiliriz eheh.

    YanıtlaSil
  15. :))) ne iyi ettiniz de yazdınız! evet her an karşılaşıp bir karış kumaş için kapışmamız mümkün ;)

    YanıtlaSil
  16. Merhaba sizi öncelikle tebrik etmek istiyorum çok güzel bir blog umarım devamını getirirsiniz.İzmir Terziler ve Konfeksiyoncular Odası olarak sizinle görüşmeyi çok isteriz. www.itkommoda.com bizim satış sitemiz ve www.izterkon.org.tr sitemizde bizim ile ilgili bilgileri bulabilirsiniz.
    gizem@itkommoda.com mail adresim dilerseniz buradan görüşebiliriz.
    iyi çalışmalar

    YanıtlaSil
  17. Bir saate yakındır blogunuzdayım, çok sevdim hem yazılarınızı hem dikişlerinizi. Ankara da olmanız ne tesadüf. Ben de maalesef ki bu şehirde doğmuş büyümüş ama burdan gideceği günü iple çeken biriyim. Ben de çalıştığım zamanlar dışında (ne kalıyorsa artık geriye) blog yazıyorum, yemek yapıyorum, seyahat etmeye bayılıyorum ve son aylarda da dikiş dikmeye sardırdım. Acemi çaylağım, ama kendimden umutluyum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ankara'dan kaçamayınca ankara'la barışma yoluna gittim ben :) blogunuza uğradım bile ;)

      Sil
  18. bloğunuz çok renkli ve güzel benimde diktiklerimi görmek isterseniz bloğuma beklerim sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben sizin bloga düzenli aralıklarla girerim zaten ;) ama yorum yazma tembeli olduğumdan bir selam bırakmışlığım yok daha :D

      Sil
  19. Merhaba, bende yeni bir hobi arayısındayken, dikiş ögrenmeye karar verdim ve dogum günümde bana Singer dikiş makinesi esimden geldi! Biraz sabırsız olsamda dikiş ögrenmeyi gercekten istiyorum. Sayfanızı bugün tesadüf eseri kesfettim, gayet samimi ve basarılı. Birde benimde lakabım kuzenim tarafından cekirge oldugu için siteniz sanki bana sesleniyor gibi. Ögren cekirge! Umarım sayfanız bana yardımcı olacaktır. Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. harika!! burası için biçilmiş kaftan bir okursunuz demek ki! bir sonraki ortak dikiş etkinliğinde sizi ön saflarda görmek isteriz :)))

      Sil
  20. Hadi bu kadar şey dikiyosunuz ,kendiniz giyip ,oh oh dolabı da gözleri de dolduruyorsunuz da, bir de oturup üşenmeden bunu herkesle paylaşıp, faydalanmamızı da sağlıyorsunuz ya ne desem az.Çook teşekkürler,büyük bir iyiliğin yanısıra birçok bayanın hayal ettiklerini hayata geçirmeye yardımcı oluyorsunuz.Sonsuz teşekkürler:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben teşekkür ederim güzel yorumlarınız için :)

      Sil
  21. Çok beğendim bloğunuzu ve yaptıklarınızı, anlatımınızda gayet anlaşılır olmuş. Sizden çok şey öğreneceğim galiba. Önerileriniz olursa benim acemi bloğuma da beklerim.baharınsesi.blogspot com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler!
      ancak sizin linkiniz dışa açık değil :/

      Sil
  22. merhaba adım gönül..eskişehirde yaşıyorum...gecenin bi vakti saat 01:25 etek dikimi diye google hz.lerine sordum senin sitende çoğu yazdıklarını okurken buldum kendimi...bende üniversite mezunuyum ama ev hanımıyım 2 çocuğum ve koca bi göbüşüm var :)) bira göbeği cinsinden....arkadan 38 beden yandan önden balkonlu bi vücut....eee hazır giyim dikiş tutmuyor...bende kendim dikeyim dedim terzi bi annenin çocuğu olarak düğme dikmeyi beceremesem de içimdeki bu dikiş isteği ve sendeki bu anlatım oldukça sanırım yaparım bu işi dedim...kusura bakma sen diyorum ama samimiyetinden kaynaklı...sitenin büyük takipçisi olucam zannımca... eline emeğine yüreğine sağlık....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler :))) yaparsınız tabii! ben nasıl yaptıysam siz de yaparsınız en güzel kıyafetleri kendiniz için ;)
      izlemeye ve yorum bırakmada devam! :D

      Sil
    2. eteğim için kalıp çalışmasını a4 kağıda yaptım bakalım şimdi ziyan olmasına üzülmeyeceğim bir kumaş alıcam ve kalıp kağıdına aktarıp dikicem inşallah...eğer becerirsem foto da gönderirim ...birde kızımın bazı kıyafetlerinde ne tür değişiklik yapabilirim diye danışmak istiyorum foto koymadan olmaz sanırım ama foto nasıl ekliycem msja onu da bilmiyorum :P

      Sil
  23. Uzun zamandır bloğunuzu takip ediyorum ama okumak kısmında sanırım vakitsizlikten sınıfta kalmışım :) Buradaki yorumları okuyunca da aaa sadece ben değilim demekki dedim :) Bende çok farklı bir alanda eğitim alıp Terzilikte kariyer yapmayı hedefleyenlerdenim bu aralar. Eski bir Zetina Dikiş makinasıyla başladı benim dikişle tanışmam. Annem kullanırdı, ben de oynardım çocukken. Zaman zaman kendime bitmeyen birkaç şey dikme hevesiyle o makinada dikiş dikmeyi öğrendim. Sonra kayınvalidemin güzelim dikiş makinasını bozmam ustalık belgemi almamı sağladı :P Kendime giyecek bir şey bulamayan, bulsam da hep bir tarafından rahatsız olan biriydim ve neden kendin dikmiyorsun dedim. Alt tarafı 2 dikiş :) Bozarsan da ne olmuş, senden kıymetli değil ya 3 kuruşluk kumaş :) Sanırım korkusuzca işe atılmanın da biraz faydası oldu. Evet birçok şey bozdum, hala tamamlayamadığım, bitiremediğim birçok yarım kalmış işim var. Elbet bir gün tamamlanacak. Hemen hemen 1 yılı biraz aşkındır ciddi bir şekilde Terzilikle uğraşıyorum ve bu gün geldiğim nokta bu ara bir abiye elbise dikiyorum :) henüz bitiremedim, çünkü üzerinde düşünüp en iyi şekli oturtarak bu işin altından kalkmam gerekiyor ama yine de çok kararlıyım ;)
    Projem bittiğinde sizlerle de paylaşma fırsatım olur umarım. Bloğunuzdan oldukça yararlı bilgiler edindim. Teşekkürler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba! Size vakitlice yanıt veremedim kusura bakmayın.

      güzel yorumlarınız için çok teşekkürler. iyi ki içsesinizi dinlemişsiniz; ne güzel ki sevdiğiniz şeyden para kazanmaya başlamışsınız.

      Yorumlarınızı her zaman beklerim :D

      Sil
  24. Merhaba,
    Sitenizde 1 adet tanıtım yazısı yayınlamak istiyoruz.
    Tanıtım yazısı fiyatınızı bize bildirmenizi rica etmekteyiz.

    Bu yazıyla birlikte siteniz bilgi bankamıza kaydedilecek ve bundan sonra ki alınacak tanıtım yazılarında sizinle irtibata geçilecektir.

    Eğer bu teklifimizi kabul ediyorsanız lütfen creamarks@gmail.com mail adresimize site adresiniz ile birlikte geri dönünüz.

    İyi çalışmalar.

    YanıtlaSil
  25. iste tam aradığım site harikaaaaaaaaaa

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. her zaman yoruma da bekleriz o haldeee :D

      Sil
  26. merhaba, bir çok kişinin iç sesini duymasına sebep olduğunuz gibi benim de iç sesime sebep oldunuz teşekkür ederim. ben de Ankara'da yaşadım 8 yıl, öğrencilik ve iş, koşuşturma derken çok uğraştım ve sonunda bir iş sahibi oldum ama mutlu değilim. nankörlük değil bu, bir şeyi çok istiyorsun ama o çok istediğin bazen mutsuzluk, huzursuzluk da getirebiliyor. bugün saatlerce yazdıklarınızı okudum, öyle yakın hissettim ki size kendimi anlatılamaz bu duygu. ama bende bir çok şeyin canlanmasına sebep oldunuz diyebilirim. hani bir zamanlar çok modaydı tükenmişlik sendromu diyorlar. bugün iş yerinde masamda kös kös otururken acaba o çok moda sendromlardan birine mi yakalandım, acaba nankörlük mü yapıyorum, niye çok istediğim işimde memnun değilim, niye mutsuzum diye kara kara düşünürken sizin sitenizde buldum kendimi. ben de dikiş diken anne ve anneanne furyasından geliyorum :) küçükken ayağıma çok batmıştır iğneler :) o zamanlardan kalma bir duygu mu bilmiyorum ama bugün iş yerinde yoğun olarak hissettiğim duygu şuydu: neden bir şeyler üretmiyorum, neden ürettiğimi sevdiklerimle paylaşmayayım, hayatımın sonuna kadar bu çok istediğim işte mi çalışacağım ve köreleceğim yoksa sevdiğim bir işi yaparak mutlu mu olacağım derken artık kararımı verdim. çok öncelerden aklıma giren bir fikirdi dikiş dikmek, bir şeyler üretmek. ama bir türlü cesaret edemiyordum ta ki bugüne kadar, sizi görene kadar. çok emek harcamışsınız bizlere, çekirgelerinize bir şeyler öğretmek için, ben tesettürlü bir bayanım ve yaşadığım şehirde (küçük bir ile çıktı tayinim) ne kendime uygun kıyafetler bulabiliyorum ne de bulduklarımdan memnun oluyorum. eminim benim gibi düşünen bir çok bayan vardır bu ilde. belki ilerde bir bakmışım işleri büyütmüşüm başka kişilere de kıyafet yapmaya başlamışım :) başkalarına da faydam olur düşüncesiyle artık emin oldum ve çok teferruatlı olmayan başlangıç olacak bir makine almaya karar verdim. eşim de destekliyor, henüz çocuğum yok ama olursa inşeAllah ona da kıyafetler dikerim diye hayallere bile daldım. teşekkür ederim bana kaynak oldunuz, artık ben de sizin çekirgeniz oldum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tanıştığımıza çok memnun oldum o halde! :)
      Bence herkesin günlük alışkanlık haline getirmesi zorunlu birkaç faaliyet var mutlu ve sağlıklı bir hayat sürmek için.
      Bunlardan biri de sadece kendimiz için ve kendimizi çok mutlu eden birşeyi günde en az yarım saatliğine bile olsa yapmak. Pilleri şarj oluyor insanın. Siz de içinizden gelen bu coşkuyu takip edin bakalım. Kim bilir yol sizi nerelere götürür ;) Keyifli günler dilerim!

      Sil
    2. Merhaba,
      Fatma Hanım'ın yazdıkları benimde hislerime tercüman olmuş. Son 1 yıldır dikişle ilgili hayallerimi süslemeye başlayan bir proje var kafamda ama bu projeye nasıl ve nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum. Özel sektörde çalışıyorum ve artık sadece kendi işim olsun kendime ait olsun hayalleri eşliğinde sayfanızı buldum. Benim size danışmak istediğim bir konu var. Dikişle ilgili sıfır bilgi sahibi biri olarak nasıl bir dikiş makinasıyla yola çıkmak gerekir? Çok masraflı bir makina alıp sonra sıkılıp bir kenara bırakmaktan korkuyorum. Benim gibi hayalperest bir acemiye öneriniz ne olur?
      Şimdiden teşekkürler.

      Sil
  27. Meğersem, İzmir'liymişsiniz.. :)) Havalı ünvanlarım yok. Dikiş dimek güzel ama zor. Annemin makinesini bozduktan sonra oturmaya hiç cesaret edemedim.
    Çizimlerim idare eder; renk/ desen kurgulamam iyidir. Bir ara terzilerle çok vakit geçirdim. İyi kankaydık. O dönemlerde çoğu kişi benim "Vakko" dan giyindiğimi düşünürmüş. Terzilerle çalıştığımı duyunca çok şaşırmışlardı. Ne günlerdi.. Şimdi içimde öyle giyinme hevesi filan yok. Kızlar bile söyleniyor. O şekil avareyim.
    Blogumun adını da yazayım:
    bahceperim.blogspot.com
    Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. harika bir avareymişsiniz :D her zaman beklerim.

      sevgiler! :D

      Sil
  28. Merhaba,kendi halinde coşkuyla dikiş diken ve zevkle giyen biriyken sizleri keşfettim,Aaaa ben neden diktiğim onca şeyi paylaşmıyorum dedim ve kendimi çooook acemi bir blog üyesi olarak buluverdim.Sizi de çokça ziyaret eder buldum kendimi en çok,özgünlüğünüz hoşuma gidiyor.Ziyaretinizi ve yorumlarınızı bekliyorummm :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. harikasınız! bu aralar blog dünyasına hiç vakit ayıramadığım bir zamanda selam bırakmışsınız. en kısa sürede şöyle kahvemi alıp keyifle sitenizin başına geçmek dileğiyle ;)

      Sil
  29. Bende yağlıboya lie ilgileneniyorum amatorce. Cok sevdigim bir ablam kızımın odasina perde yapmak icin getirdi makinesi ni ve isi bitmedigi icin bir gece bende bıraktı annemde yıllardır kendine bizlere bir şey ler diker di o tıkır tıkır ses bana nasıl guzel geldi cocuklugumu nasıl hatırlattı anlatamam sizce 40 yaşından sonra da bizden de bir şey olur mu ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. olur olur... 40'ından sonra herşey daha bir güzel olur ;-)

      Sil
  30. Merhaba
    Dikişle ilgili araştırma yaparken uğradığım ilk adressiniz ve başka bir adres aramamaya karar verdim :)
    Uzun süredir kendi diktiğimi giyme gibi bir hevesim vardı ama kendimi durduruyordum,öğrencisin vaktin yok gibi gereksiz bahanelerle.
    üni.den yeni mezun oldum ve iş arama gibi sıkıcı bir dönemi bu güzel hayalle değerlendirmek istedim.
    İlk araştırmamda da sizi buldum iyi ki de buldum.
    Ve bu yorumu henüz tüm siteyi dolaşmadan yazıyorum çünkü bir tane yazınızı okumak bile size hayran olmama yetti (tabi birçok yayınınızı okudum) :)
    Öncelikle böylesine güzel ve faydalı bir çalışma yaptığınız için tebrik ediyorum
    Ve sizden tavsiye rica ediyorum
    Kısıtlı bir bütçem var ve dikiş makinem yok nasıl başlamalıyım karar veremiyorum
    ikinci el bir makine almayı mı denesem ya da ucuz yeni bir makine mi
    cevaplayabilirseniz çok teşekkür ederim

    YanıtlaSil
  31. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  32. sizi tebrik ederim, azminiz, hayat enerjiniz ve üretkenliğinizden dolayı....

    YanıtlaSil
  33. ankara da dikiş atölyemiz var moda tasarım mezunuyum benim çalışmak isteyen kalıp çıkarabilecek bayan elemana ihtiyaçım var ilgilenen irtimata gecebilirler

    YanıtlaSil
  34. merhaba sitenızı gördüm hikayenızı okudum çok beyendim elerinize sağılık bende dikişi çok seviyorum da beceremiyorum bana yardımcı olursanız çok mutlu olurum straplez badı dikmişsiniz kalıplarını göstermişsiniz burda aralık 2013 bir elbise kalıbından çıkarmıssınız straplez badıyı bende çıkarıcam bulursam ama bedenleri büyük geliyor bana nasıl küçültebilrim kalıpları

    YanıtlaSil
  35. ya ilk kez giriyorum bu siteye bayildim benim de bildiyim yok terzilikle ilgili..ama bu siteyi takip ederik bisiyler yapmaya calisicam ... cooook tesekkur ederim supersiniz .. ben azeriyim azerbaycandan selamlar.................................

    YanıtlaSil
  36. Dikiş dikmeyi öğrenmek istiyorum..vermiş olduğunuz bir kurs varsa katılmayı isterim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben özel kurs vermiyorum. Dersleri internet sayfasından takip edebilirsiniz. Ben de internetten öğrenmiştim ;)
      sevgiler!

      Sil
  37. Dikişle ilgili hiç bir ilgim yok ama kendini keşfeden harika arkadaşımın web sitesini görünce yazmak istedim. Harikasın....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mithatçımmmm :)) Ne güzel etmişsin de mesaj bırakmışsın! Bolu'ya kucak dolusu selam :D

      Sil
  38. Öncelikle merhaba blogunuza ve yaptıklarınıza bayıldım.Bir tekstil mühendisi olarak sayenizde işimi neden sevdiğimi bir kez daha anladım, emeğinizi ve sizi taktir ediyorum .Çalışma hayatınızda başarılar dilerim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. içten mesajınız için teşekkürler :)

      Sil
  39. Merhaba izmir çiğli de yeni açtığım fason atolyem var 3 adet juki dikiş makinesi 1 adet juki overlok makinem var belli başlı fason işler almak istiyorum vermek ister seniz 0533 729 12 09 nolu telefonum dan ulaşa bilirler şimdiden herkese teşekkürler. tarikata720@gmail.com

    YanıtlaSil