KÜÇÜK SİYAH ELBİSE

Her kadının dolabında resmi bir davete giymek üzere bir siyah elbise mutlaka olmalı derler. Kendi giysilerimi kendim üretmeye başladığım günden beri onlarca elbise diktim de, bir tane bile şöyle ağır oturaklı bir siyah elbise dikmeyi akıl edememiştim. 

Malum, asosyal yapımdan dolayı beni düğününe çağıran da yok artık. (Eski yazıları okuyanlar hatırlayacaktır. Şuradaki yazıda geçen düğün kıyafetini hala giyemedim desem! http://www.kendindik.com/2013/05/kz-taraf-burada-dugun-nerede.html)

Çok şükür hayırsever bir arkadaşım, geçen hafta beni bir büyükelçiliğin resepsiyonuna davet etti. Ben de son derece entelektüel kültürel sebeplerden ötürü ("heeyyy ne güzeeelll! bedava ispanyol şarapları içiceeezzz!") hemen resepsiyona özel bir kıyafet arayışına giriştim. 

Hemen bir ağır abla modeli aramaya giriştim. Sonunda Burda'nın 08/2012 sayısında 102 no.lu bir model buldum. Modelin dar kesim ve parçalı olma özelliğine bayıldım. Bir de kolları çok ilginç geldi. Ama Burda kendi ürününü pek ciddiye almamış olacak ki kendi sitelerinde modelin örneğini yayınlamamışlar bile. Dergiden çektiğim fotoğraftan anlayabilirsiniz modeli. 

Ama bir türlü simsiyah bir elbise dikmeye elim varmıyor. Nasıl yapsam da şunu biraz hareketlendirsem derken, evde bir kırlent yüzü yapmak için aldığım organze kumaş parçalarını buldum.

Nihayet aralarından gümüş renkli olanını beğenebildim ve elbisemin yaka kısmına kalın bir biye olarak geçtim. O da kesmedi, bel kısmındaki kumaş parçalarının üzerine de organzeyi diktim ve ortaya bu tasarım çıktı. 

Gelelim diğer değişikliklere... Bu havalı kollar orijinal modelde bana fazla uzun geldi. Hemen kısalttım. Ancak omuzları vatkalı gösteren bu nefis detay bence 36 beden yukarısını Amerikan futbolcularına benzetme eğilimi gösteriyor. 80'lerin bol vatkalı modellerine özenmiyorsanız dikkatlice kullanmanızda fayda olduğunu düşünüyorum. 

Geniş omuzların dikdörtgen görüntüsünü dengelemek için son derece hızlı bir hamleyle yakaya biraz daha dekolte vermek gerektiğini düşündüm. Malum, herhangi bir TV kariyeri peşinde olmadığıma ve kadınların giyinme özgürlüğünü kamusal alanda hararetle savunan bir bakanla yakın zamanda el sıkışma durumunda kalmayacağıma göre, dekoltemi istediğim derinlikte verebilirim! (ola ki bu yazı 1 yıl sonra da okunur ve ne diyor bu diyenler için geleceğe not:  Bakan Çelik'ten Dekolte Açıklaması - hurriyet.com.tr)

Nefis organze detayını sadece önde değil, belin arka kısmında da kullandım. Ama tamamında geçirmek yerine sadece yan parçalarda kullanmanın daha hınzır bir seçim olacağına karar verdim. 

Artık benim de küçük siyah bir elbisem var :) Hem uzun etek boyu altına upuzun topuklular giymeyi gerektiriyor. Bu da 1.60'lık selvi boyumla kendimi 1.90'lık manken gibi hissetmemi sağlıyor. Siyahın birçok faydasını daha keşfettim. Misal, göbek mi? Ne göbeği??? ;)  Yine de, ben rengarenk kumaşlarıma geri dönüp göbeği başka türlü kapatma yolları araştmaya devam edeceğim sanırım. 

Meraklı Çekirgelere notlar: Yazıların devamı çıkınca güncelleme yapmak istedim. Organze detayların dikişi bu yazıda: 

http://www.kendindik.com/2013/10/kucuk-siyah-elbise-organze-detaylari.html

Kol detayları da bu yazıda anlatılıyor: 

http://www.kendindik.com/2013/11/karpuz-kollara-iade-i-itibar.html

Herkese keyifli günler, bol dikişlerrr :D

40

60lar modasını yeniden yaratmak…

Butterick B6582 modelinin dikiş aşamaları:

Dikiş kalıbıyla birlikte gelen uygulama bilgilerine göre omuzları büzerek bir araya getirmek gerekiyordu. Ancak kullandığım kumaşın böyle bir teknik için biraz kalın kalacağını düşündüğümden, omuzları büzmek yerine ikişer pili yapmaya karar verdim.  Dikişin ilerleyen aşamalarında bunun ne kadar isabetli bir karar olduğunu daha iyi anladım diyebilirim. 

Deneme yapmak için önce astara ardından da esas kumaşa ikişer adet pili ekledim. 

Burada yine kafama göre giderek, bluzun yaka ve omuzlarına pervaz geçmek yerine dışarıdan görünebilecek şekilde bıraktığım beyaz kotondan astar diktim. 

Astarı ön parçaya tamamen diktim ancak omuzları birleştirmedim. Buradan iki parçayı ters çevirdim ve omuzları öyle birleştirdim. Bu sayede astar dikişim de temiz oldu.

Bu patronu almayı düşünenler için kısaca bir uyarıda bulunmam gerekiyor. Patron tanıtımlarında görünen haliyle yakadaki dökümü normal dikimde elde etmek bir hayli güç. Bu kalıpla ilgili başka dikişseverlerin yorumlarında da aynı şeyler söyleniyor. Genellikle bilinen bir elbise kalıbına başlamadan önce ilgili diğer yorumları okumayı alışkanlık edinmiş olduğumdan, bu sorunu omuzlara pili vererek çözebileceğimi düşünmüştüm. Ne yazık ki, bu da yetmedi. Sonunda pililerin de üzerinden elle dikiş dikerek geçmem gerekti. Bir dahaki sefere bu kalıbı kullanacak olursam, pilileri hiç acımadan makinada dikeceğim! :P

Elbisenin zor kısmını bitirdikten sonra, sıra etekteki değişikliklere geldi. 

Yaptığım ilk değişiklik eteğe cep eklemek oldu. Cepleri seviyorum n’apıyım :)

Vücut tipim fazla kloş etekleri kaldırmadığından (bkz. geleneksel Türk kadını motifleri) bol eteklere her zaman dikkatli ölçüde pili yerleştirmeye özen gösteririm. Bu yüzden de, orijinal kalıptaki büzgü etek yönlendirmelerinin aksine son derece stratejik yerlere derin pililer yerleştirdim :)

Elbisenin üst parçası ile kafama göre düzenlediğim alt parçasını birleştirirken, dikiş çizgilerinin denk gelmesine özellikle dikkat ettim. 

Bence böyle daha güzel oldu. Ne dersiniz? :) 

Projenin nasıl tamamlandığına ilişkin yazıya şuradan ulaşabilirsiniz.

keyifli dikişlerrrrr :)

8

Gizemli Parlak Nesne!

Mutfak dolaplarında fazla aluminyum folyosu olan var mı? Bakın onunla mutfak dışında neler yapabilirsiniz! 

Yok yahu, uyduruyorum gene. Bu muhteşem elbisede kullanılan parlak nesne kesinlikle bir aluminyum folyo değil. İçinde gizliden gizliye mor ve siyah renk dehlizleri olan, ağlanası bir kumaş. Böylesine parlak bir nesneyi kumaşçıda gören İrem,parlak oltaya koşan sazan balığı gibi davranmayacaktı da ne yapacaktı peki? 

Gümüş kumaş koltuğumun altında, eve gelip de parlaklığının yarattığı göz kamaşma etkisi geçmeye başlayınca, bu kadar parıl parıl kumaşla ne yapacağımı bilemeyerek kaldırdım bu cancağızımı da diğer kumaş yığınımın arasına. 

Birkaç akşam önce, benim fındık yercücesi nasıl olduysa erken uyumaya karar verince, soluğu dikiş masamda aldım ve başladım ne yapsam diye modelleri karıştırmaya. İşte o zaman parlak kumaşım cana geldi ve bu sonuç ortaya çıktı! :D

         

Bu elbise için kullandığım kalıbı merak ediyorsanız hemen söyleyeyim; bu da diğer birçok elbisem gibi benim kalıp karıştırmacalarım sonucu ortaya çıkmış uydurmaca bir kalıp - Durun, düzeltiyorum: benim acayip havalı yeni tasarımım!

Elbisenin üst kısmı birkaç ay önce ayıla bayıla yaptığım kırmızı elbisemde kullandığım kalıptan çıktı. Bu modelin üstüme oturma biçimine bayılıyorum! “Ziyadesiyle Kırmızı” olan o projeyi yazının başlığına tıklayıp okuyabilirsiniz. 

           

Aşağıdaki çizimde elbisenin muhteşem pens detaylarıyla süslenmiş halini görebilirsiniz. Ben bu yaptığım elbiseyi çok sevdiğimden, epeyce giydim. Bir de üstüne nefis bir “origami kol detayı” ile süslenmiş bu elbisenin yenisini yapmak içimden gelmedi.  Bunun yerine biraz daha eğlenceli bir etek yapmak istedim alt kısmına. 

Etek kalıbını çıkarmadan önce, gizemli parlak bir nesne gibi ortalarda dolaşmamak için eteğin bel kısmını da siyahla devam etmemin daha akıllıca olacağını düşündüm. Bu sayede giysinin yaşını da 5’ten (en azından) 25’e çekebileceğimi umdum! - terzimiz 35’inde ama olsun, idare edeceksiniz artık :-).

Daha sonra, yine çok severek giydiğim bir diğer elbisemde kullandığım etek kalıbını bu elbiseye uyguladım. Aşağıdaki elbiseyle ilgili yazıya şuradan ulaşabilirsiniz. 

     

Etek boyunu biraz kısaltıp, pilileri biraz derinleştirdim. Böylece iyice eğlenceli bir etek yarattım. Aslında yukarıda bahsettiğim projede bile etek kalıbıyla oynamıştım. Kalıplarla oynayıp yeni şeyler çıkartmaya bayılıyorum! Bir gün kendi kalıp markamı çıkartırsam şaşmayın :D

İşte sonuç:  - fotoğrafta oldukça sertmiş gibi görünmesine karşın, etek kumaşım yumuşacık bir dokuya sahip. seviyorum kendisini :)

Etek ile üst kısmı birleştirdiğimde ise fazla siyah kalan üstü fazla parlak kaçan alt kısımla dengelemek için birşeylere ihtiyacım olduğunu hissettim. Kirli çıkıyım ya, evde seneler önce almış olduğum ince bir gri dantel şerit buldum. Onu hem önden dümdüz indirdim (niye diye sormayın; öyle esti işte!) hem de kollara diktim.   

       

Bunu ancak gece vakti dikebildiğim için dikiş aşamalarını fotoğraflamam mümkün olmadı. Ama içinde “dikiş aşkı” olana bu da yeter bence :D 

Durum budur arkadaşlar. Bir sonraki saçma dikiş projesinde görüşmek dileğiyle, esen kalın!

irem

1