PUANTİYELİ BLUZ VE KELAYNAK KUŞLARI

Projemin en yoğun günlerinde her seferinde minik minik adımlarla dikmek durumunda kaldığım şifon bluzumun fotoğrafları da nihayet elime ulaştı.

Geçen ayın yazılarını takip edenler hatırlayacaktır; bir ara protokol konuşmaları ve analiz raporları hazırlamaktan ruhum klavyeye yapışmış parmaklarımdan uçup gidecek diye düşünmeye başlamıştım. Ama bir yandan da elim işte gözüm dikişte :)) 

Hazırlıkları için gece-gündüz çalıştığımız büyük toplantı içeride süredursun, profesyonel fotoğrafçıyı bulur bulmaz bu güzelim puantiyeli şifon bluzumun fotoğraflarını çektirmek için dışarı koştum :D

Fotoğrafçımız, Türkiye'nin ilk kadın doğa fotoğrafçısı ünvanını taşıyan Sevgili Özlem Karagözler Karacasu. Kendisi en zor fotoğraflanan canlıları olağanüstü bir beceri ve fotoğrafçı estetiğiyle çekebiliyor. 
Ancak, benim muhteşem poz verme yeteneğim söz konusu olduğunda onun da yapabilecekleri bir yere kadar tabii. Eee, Özlem Hanımcım, her kelaynak kuşu bir olmuyor...

Ben kendi başıma bile fotoğraf çektirmekte zorlanırken, bir de her tarafta insanlar bizi izlerken moda fotoğrafları çektirmek hakikaten zor zanaatmiş. Bir de arada işle ilgili konuşmak için geliyorlar yanıma. Diyemiyorum ki biraz izin verin şurada moda çekimi yapıyoruz diye! Giyiyorum ceketimi ciddi ciddi sohbetlere devam ediyoruz. Konuştuğum kişiler yanımdan ayrılıyor, sonra yine şak şak şak... 

Epey zamandır şöyle saran sarmayalan (wrap bluz) tarzda bir üst dikmek istiyor, ancak bir türlü istediğim türde bir kalıp bulamıyordum. Bunda da bulamadım ama Burda dergisinin 01/2012 sayısındaki 116 no.lu modeli kendi istediğim gibi değişmek suretiyle istediğim kalıba ulaştım. Epey değişiklik yaptığım için onun detaylarını ayrı bir yazıda paylaşacağım artık. 

Pantolon dikiş öncesi hayatımdan kalma. Çok seviyorum modelini. Bir bulabilsem aynı kalıptan; renk renk dikeceğim :) Ayakkabılar 2 sezon öncesinden Nine West.

Hadi bakalım, bu kelaynak kuşunun bugün işi çok. Gerisi başka yazıya artık :D

Meraklısına Not:
Bluzun yapım aşamalarıyla ilgili yazı bu adreste:
http://www.kendindik.com/2013/11/ogren-cekirge-wrap-bluz-dikisi.html

25

PUANTİYE PUANTİYE GEZMEK

Eskiden hiç hoşuma gitmezdi bunlar. Şimdilerde bir bayılır oldum. 
Eskiden bedava verseler almazdım. Şimdilerde gördüğüm her puantiyeli kumaşa atlıyorum. 

Günlerden bir gün, İrem yine kendini kumaşçıda kaybeder. Bej üstüne lacivert puantiyeli ipeksi bir şifonla göz göze gelirler... Bu aşk burada bitmez ve İrem evdeki kumaş yığınından utanmadan bir de 1.5 mt'lik bir şifon kumaş daha alır gelir. Niye 1.5 mt? Elbise mi yapacağım? Hayır... Aklım var mıydı kumaş alırken? Hayır...

Kumaş yıkanıp da dikiş masama konunca başladığım model karıştırmaya.
Hem şifon olacak hem puantiyeli olacak derken bunları buldum:

Bunlar puantiyelerde güzel duruyor da... Benim gönlüm şöyle dökümlü, wrap bluz havasında birşeylerde...

Kumaşı aldım sardım bizim kıza... Dökümlü hali güzel duruyor gerçekten de. Lakin bizim kız 36 bd. Her zaman aynı havayı vermiyor ben üstüme giydiğimde nedense ;)

Şimdilik iş yoğunluğum çok :/ Şifon da hem esnek hem de yumuşacık. Bana ipek dikişi hazırlığı gibi geliyor. Adım adım vakit buldukça dikeceğim. Birkaç güne konusu çıkar :D

Sizin puantiyelerle aranız ne alemde?

12

Kız tarafı burada... Düğün nerede?!

 Niye diktim ben bunu şimdi? Yıllardır ben düğün sevmem diye diye kuruttum sosyal çevremi. Artık kimse çağırmıyor düğününe (gerçekten de sevmiyorum basmakalıp düğün kutlamalarını... huysuzum işte n'apıyım?!) Peki bu elbise nereden çıktı şimdi? Markete yoğurt almaya gittiğimde mi giyeyim yoksa oğlanı okuldan alırken havam olsun diye mi üzerime geçireyim?...Kumaşçı gezerken bayılarak aldığım bu dantel bir anda işte böyle birşeye dönüştü dikiş masamda. Ben de böyle birşey çıkacağını tahmin etmemiştim işe başlarken :) 

Bu güzelim bluz aslında ikinci kat bir elbise olarak dikilme planıyla serilmişti dikiş masama.
Sonra nasıl olduysa birden, dümdüz bir dantel elbisenin çok sıkıcı olacağına karar verdim ve danteli kendisiyle uyumlu renkte olan su yeşili iç elbisenin üzerine bluz olarak dikmeye karar verdim. 
Bluz modeli araştırırken de nedense (envelop mu denir?) "wrap dress" formunda bir üst olması fikri uyandı (havamdan değil, vallahi çıkartamadım modelin adını).
Sonuç budur arkadaşlar :))


Peki bu şaheser bluzun altında yatan elbise nedir? Son derece sıradan bir modelin son derece sıradan bir uygulamasıdır. Öyle sıradan ki dikerken ruhum sıkıldı. Sanırım bir daha bu yaka detayıyla kullanmam bu modeli. 

Bu elbise için kullandığım kalıbı aslında daha önce de yaz / kış tepe tepe giydiğim şu kelebek elbisem için kullanmıştım. Derin V yakaya sahip iki elbisenin üst üste giyilmesinden oluşan bu model Burda dergisinin Haziran 2012 sayısında yayımlanan 116 no.lu kalıbı. Bir önceki dikiş projesinin detayları burada: 

http://www.kendindik.com/2013/02/kelebekler-ve-toz-pembe-hayaller.html

Giysi hayatına bir elbise olma hayaliyle başlayan bu bluzun detaylarını göstermek için siyah bir elbise daha uygun olurdu sanırım. Ancak dolabını birbirinden renkli giysilerle doldurmasını marifet sayan bu hevesli terzimiz bugüne kadar düz siyah bir elbisesi olmadığının farkına varmamış! Yapılacaklar listesine eklendi :) Neyse ki terzi mankenim yardımıma koştu ve bu incecik dantel bluzun detaylarını rahatça çekebildim. 

Zaten acayip ince olan bu dantelin yaka kısmını da verev kesince, toparlaması da dikmesi de benim beceri seviyemdeki bir terzi için neredeyse imkansız hale geldi. 

Acemi terziliğimi hemen "tasarımcı" havasıyla kapatarak en pratik çözümü dantelin içinde bulunan gümüş renginde bir saten biye kullanmakta buldum. 

Biyeyi de arkadan uzun bıraktım mı oldu bize envelop bluz :)) Yani aslında kenarlardan dikecektim. Biyenin duruşu çok hoşuma gidince son bir manevrayla arkadan kurdele olarak dolamaya karar verdim. 

Dikiş dikmek işte böyle zevkli bir iş! ;)

Peki herhangi bir astara tutturmadan dikmeye çalıştığım bu incecik dantelin kenarlarını ve dikiş bağlantılarını nasıl düzgün tuttum dersiniz?

Netten araştırdığımda anlayabildiğim ya da o an için benim derdime çare olacak bir bilgiye ulaşamadım. 

Bu nedenle her zamanki gibi çaresizlik anlarında ortaya çıkıveren "yaratıcılığımı" kullandım ve şöyle bir teknik izledim :

• Elde bulunan kağıt telaları şeritler halinde kestim. 
• Ardından, dikiş yapacağım dantel kenarına ters yüzü üste gelecek şekilde diktim. 

• Daha sonra kağıt telanın yardımıyla sertleşen tülün kenarını içe doğru kıvırarak düz dikiş yaptım.

• Sonra bir kez daha kıvırıp "Fransız dikişi" benzeri bir iş çıkardım. Ancak dikiş paylarını o kadar ince döndürdüm ki teknik anlamıyla bir "Fransız dikişi" olduğu söylenemez. Tamamen durumu kurtarmaya yönelik bir dikiş yöntemiydi benimki :( Yine de temiz bir dikiş çıkardığımı söyleyebilirim. 

Eveeet. Bu havalı elbisemiz tamam. Şimdi İrem nereye gider bu nefis elbiseyle sizce? 

Herkese keyifli haftalar!

40