EVET AMA FUŞYA!

A.- İyi günler Hanımefendi. Biz sizi ZıttırıPıttırı Gazetesinden arıyoruz. İlk paltonuzu dikmiş olduğunuza dair gazetemize bir ilan vermek istediğinizi söylemişsiniz. O sebeple arıyoruz. 

Ben- A evet... İlan Servisi mi?

A.- Yok hayır. İlan Servisindeki arkadaşlar ulusal ilan bedelini sizden ayrıca temin edecekler.  Biz kim bu kadar gerzekçe birşey yapabilir diye merak ettik de sizinle röportaj yapmak için arıyoruz. 

Ben- Yaa, sormayın. Gerçekten çok heyecanlandım ve sosyal medya yetmedi... Basılı medyayı da kullanmak istedim mutluluğumu duyurmak için. 

A.- Ciddisiniz yani? Peki bu çok önemli palto çalışmanızı fotoğraflayabilir miyiz biz de?

Ben- Tabii buyrun. Normalde biraz utangacımdır fotoğraf çektirmede ama alışıyorum zamanla işte. Güzel bir oyun parkı var bizim oralarda. Orada çekim yapabiliriz.

A.- Yani şimdi yapa yapa bunu mu yaptınız? Bunun her yerinden hatalar fışkırıyor!

Ben- Evet ama birçok yerine de belli belirsiz fuşya detayları koydum. Fark etmediniz mi?

A.- Peki yakadaki o yamukluğa ne diyeceksiniz?

Ben- O modelin kendinden. Asimetrik geliyor öyle. İnanmazsanız Burda dergisinin 08/2013 sayısındaki 102 no.lu modele bakın.

A.- İyi de paçalarda bolluk var. Kazak mı palto mu belli değil. Nasıl giyeceksiniz bunu gönül rahatlığıyla?

Ben- Evet ama cepler var. Cepleri gizli cep şeklinde yaptım. Hem de fuşya!

A.- O iliklere ne demeli? İlikleri parçalı ilik şeklinde yapmaya çalışmışsınız ama olmamış. Üstelik içte kalan kısımları da ayrı bir rezalet. Öyle ki, bazı yerlerde ön ve arka ilikler birbirine zorla denk geliyor...

Ben- O konuda haklısınız. Ben de bir heves dünya kadar fotoğraf çekmiştim yapım aşamalarında. Sonradan güzel bir "Öğren Çekirge" yazısı yazarım diye heveslendim.  Yine de dert değil. Nasıl olsa ilk denemem. Daha güzel yaparım zamanla. Üstelik ilik parçaları da fuşya! :)

A. - Yalnız düğmelerinize bayıldığımı itiraf etmeliyim. Demirden dantel gibiler. Nereden buldunuz onları?

Ben- Tuhaf Tuhafiye diye şahane bir mağaza var. Orada çok ucuza bulabilirsiniz ;)

A.- Astara ne yaptınız öyle? Benim gördüğüm kadarıyla yakaların iç kısmında uzunca bir pervaz parçası varmış. Onu kullanmamışsınız. 

Ben.- Bilerek eklemedim onu. Kumaşım Ankara kışları için biraz ince. Ama öne o parçaları eklersem de baharlık kullanım için fazla kalın olacaktı. Ben de ceket gibi bıraktım. Doğru yaptığımdan emin değilim hala. :/

A.- Peki o belinizdeki kuşak nedir öyle? Düğümleyince hediye paketi gibi oluyorsunuz sanki...

Ben - Gerçekten de bir hediye paketinden kalan kurdelaydı kullandığım ;) 

A.- Bilemedim. Yani içinde gümüş ışıltıları olması da kumaşı güzel göstermiş. Astarın uyum falan da fena değil. Sanki baktıkça gözüm mü alıştı ne?

Ben - Siz deyin Beymen, ben diyeyim Max Mara... Tasarım işte!

A.- Yani gazetemize ilan verecek kadar sevdiniz bu paltoyu öyle mi? 

Ben - Evet! Hem de çok :) Üstelik, belirtmeme gerek var mı bilmiyorum ama... fuşya!

52

KÜÇÜK SİYAH ELBİSE

Her kadının dolabında resmi bir davete giymek üzere bir siyah elbise mutlaka olmalı derler. Kendi giysilerimi kendim üretmeye başladığım günden beri onlarca elbise diktim de, bir tane bile şöyle ağır oturaklı bir siyah elbise dikmeyi akıl edememiştim. 

Malum, asosyal yapımdan dolayı beni düğününe çağıran da yok artık. (Eski yazıları okuyanlar hatırlayacaktır. Şuradaki yazıda geçen düğün kıyafetini hala giyemedim desem! http://www.kendindik.com/2013/05/kz-taraf-burada-dugun-nerede.html)

Çok şükür hayırsever bir arkadaşım, geçen hafta beni bir büyükelçiliğin resepsiyonuna davet etti. Ben de son derece entelektüel kültürel sebeplerden ötürü ("heeyyy ne güzeeelll! bedava ispanyol şarapları içiceeezzz!") hemen resepsiyona özel bir kıyafet arayışına giriştim. 

Hemen bir ağır abla modeli aramaya giriştim. Sonunda Burda'nın 08/2012 sayısında 102 no.lu bir model buldum. Modelin dar kesim ve parçalı olma özelliğine bayıldım. Bir de kolları çok ilginç geldi. Ama Burda kendi ürününü pek ciddiye almamış olacak ki kendi sitelerinde modelin örneğini yayınlamamışlar bile. Dergiden çektiğim fotoğraftan anlayabilirsiniz modeli. 

Ama bir türlü simsiyah bir elbise dikmeye elim varmıyor. Nasıl yapsam da şunu biraz hareketlendirsem derken, evde bir kırlent yüzü yapmak için aldığım organze kumaş parçalarını buldum.

Nihayet aralarından gümüş renkli olanını beğenebildim ve elbisemin yaka kısmına kalın bir biye olarak geçtim. O da kesmedi, bel kısmındaki kumaş parçalarının üzerine de organzeyi diktim ve ortaya bu tasarım çıktı. 

Gelelim diğer değişikliklere... Bu havalı kollar orijinal modelde bana fazla uzun geldi. Hemen kısalttım. Ancak omuzları vatkalı gösteren bu nefis detay bence 36 beden yukarısını Amerikan futbolcularına benzetme eğilimi gösteriyor. 80'lerin bol vatkalı modellerine özenmiyorsanız dikkatlice kullanmanızda fayda olduğunu düşünüyorum. 

Geniş omuzların dikdörtgen görüntüsünü dengelemek için son derece hızlı bir hamleyle yakaya biraz daha dekolte vermek gerektiğini düşündüm. Malum, herhangi bir TV kariyeri peşinde olmadığıma ve kadınların giyinme özgürlüğünü kamusal alanda hararetle savunan bir bakanla yakın zamanda el sıkışma durumunda kalmayacağıma göre, dekoltemi istediğim derinlikte verebilirim! (ola ki bu yazı 1 yıl sonra da okunur ve ne diyor bu diyenler için geleceğe not:  Bakan Çelik'ten Dekolte Açıklaması - hurriyet.com.tr)

Nefis organze detayını sadece önde değil, belin arka kısmında da kullandım. Ama tamamında geçirmek yerine sadece yan parçalarda kullanmanın daha hınzır bir seçim olacağına karar verdim. 

Artık benim de küçük siyah bir elbisem var :) Hem uzun etek boyu altına upuzun topuklular giymeyi gerektiriyor. Bu da 1.60'lık selvi boyumla kendimi 1.90'lık manken gibi hissetmemi sağlıyor. Siyahın birçok faydasını daha keşfettim. Misal, göbek mi? Ne göbeği??? ;)  Yine de, ben rengarenk kumaşlarıma geri dönüp göbeği başka türlü kapatma yolları araştmaya devam edeceğim sanırım. 

Meraklı Çekirgelere notlar: Yazıların devamı çıkınca güncelleme yapmak istedim. Organze detayların dikişi bu yazıda: 

http://www.kendindik.com/2013/10/kucuk-siyah-elbise-organze-detaylari.html

Kol detayları da bu yazıda anlatılıyor: 

http://www.kendindik.com/2013/11/karpuz-kollara-iade-i-itibar.html

Herkese keyifli günler, bol dikişlerrr :D

40

Kız tarafı burada... Düğün nerede?!

 Niye diktim ben bunu şimdi? Yıllardır ben düğün sevmem diye diye kuruttum sosyal çevremi. Artık kimse çağırmıyor düğününe (gerçekten de sevmiyorum basmakalıp düğün kutlamalarını... huysuzum işte n'apıyım?!) Peki bu elbise nereden çıktı şimdi? Markete yoğurt almaya gittiğimde mi giyeyim yoksa oğlanı okuldan alırken havam olsun diye mi üzerime geçireyim?...Kumaşçı gezerken bayılarak aldığım bu dantel bir anda işte böyle birşeye dönüştü dikiş masamda. Ben de böyle birşey çıkacağını tahmin etmemiştim işe başlarken :) 

Bu güzelim bluz aslında ikinci kat bir elbise olarak dikilme planıyla serilmişti dikiş masama.
Sonra nasıl olduysa birden, dümdüz bir dantel elbisenin çok sıkıcı olacağına karar verdim ve danteli kendisiyle uyumlu renkte olan su yeşili iç elbisenin üzerine bluz olarak dikmeye karar verdim. 
Bluz modeli araştırırken de nedense (envelop mu denir?) "wrap dress" formunda bir üst olması fikri uyandı (havamdan değil, vallahi çıkartamadım modelin adını).
Sonuç budur arkadaşlar :))


Peki bu şaheser bluzun altında yatan elbise nedir? Son derece sıradan bir modelin son derece sıradan bir uygulamasıdır. Öyle sıradan ki dikerken ruhum sıkıldı. Sanırım bir daha bu yaka detayıyla kullanmam bu modeli. 

Bu elbise için kullandığım kalıbı aslında daha önce de yaz / kış tepe tepe giydiğim şu kelebek elbisem için kullanmıştım. Derin V yakaya sahip iki elbisenin üst üste giyilmesinden oluşan bu model Burda dergisinin Haziran 2012 sayısında yayımlanan 116 no.lu kalıbı. Bir önceki dikiş projesinin detayları burada: 

http://www.kendindik.com/2013/02/kelebekler-ve-toz-pembe-hayaller.html

Giysi hayatına bir elbise olma hayaliyle başlayan bu bluzun detaylarını göstermek için siyah bir elbise daha uygun olurdu sanırım. Ancak dolabını birbirinden renkli giysilerle doldurmasını marifet sayan bu hevesli terzimiz bugüne kadar düz siyah bir elbisesi olmadığının farkına varmamış! Yapılacaklar listesine eklendi :) Neyse ki terzi mankenim yardımıma koştu ve bu incecik dantel bluzun detaylarını rahatça çekebildim. 

Zaten acayip ince olan bu dantelin yaka kısmını da verev kesince, toparlaması da dikmesi de benim beceri seviyemdeki bir terzi için neredeyse imkansız hale geldi. 

Acemi terziliğimi hemen "tasarımcı" havasıyla kapatarak en pratik çözümü dantelin içinde bulunan gümüş renginde bir saten biye kullanmakta buldum. 

Biyeyi de arkadan uzun bıraktım mı oldu bize envelop bluz :)) Yani aslında kenarlardan dikecektim. Biyenin duruşu çok hoşuma gidince son bir manevrayla arkadan kurdele olarak dolamaya karar verdim. 

Dikiş dikmek işte böyle zevkli bir iş! ;)

Peki herhangi bir astara tutturmadan dikmeye çalıştığım bu incecik dantelin kenarlarını ve dikiş bağlantılarını nasıl düzgün tuttum dersiniz?

Netten araştırdığımda anlayabildiğim ya da o an için benim derdime çare olacak bir bilgiye ulaşamadım. 

Bu nedenle her zamanki gibi çaresizlik anlarında ortaya çıkıveren "yaratıcılığımı" kullandım ve şöyle bir teknik izledim :

• Elde bulunan kağıt telaları şeritler halinde kestim. 
• Ardından, dikiş yapacağım dantel kenarına ters yüzü üste gelecek şekilde diktim. 

• Daha sonra kağıt telanın yardımıyla sertleşen tülün kenarını içe doğru kıvırarak düz dikiş yaptım.

• Sonra bir kez daha kıvırıp "Fransız dikişi" benzeri bir iş çıkardım. Ancak dikiş paylarını o kadar ince döndürdüm ki teknik anlamıyla bir "Fransız dikişi" olduğu söylenemez. Tamamen durumu kurtarmaya yönelik bir dikiş yöntemiydi benimki :( Yine de temiz bir dikiş çıkardığımı söyleyebilirim. 

Eveeet. Bu havalı elbisemiz tamam. Şimdi İrem nereye gider bu nefis elbiseyle sizce? 

Herkese keyifli haftalar!

40

Gizemli Parlak Nesne!

Mutfak dolaplarında fazla aluminyum folyosu olan var mı? Bakın onunla mutfak dışında neler yapabilirsiniz! 

Yok yahu, uyduruyorum gene. Bu muhteşem elbisede kullanılan parlak nesne kesinlikle bir aluminyum folyo değil. İçinde gizliden gizliye mor ve siyah renk dehlizleri olan, ağlanası bir kumaş. Böylesine parlak bir nesneyi kumaşçıda gören İrem,parlak oltaya koşan sazan balığı gibi davranmayacaktı da ne yapacaktı peki? 

Gümüş kumaş koltuğumun altında, eve gelip de parlaklığının yarattığı göz kamaşma etkisi geçmeye başlayınca, bu kadar parıl parıl kumaşla ne yapacağımı bilemeyerek kaldırdım bu cancağızımı da diğer kumaş yığınımın arasına. 

Birkaç akşam önce, benim fındık yercücesi nasıl olduysa erken uyumaya karar verince, soluğu dikiş masamda aldım ve başladım ne yapsam diye modelleri karıştırmaya. İşte o zaman parlak kumaşım cana geldi ve bu sonuç ortaya çıktı! :D

         

Bu elbise için kullandığım kalıbı merak ediyorsanız hemen söyleyeyim; bu da diğer birçok elbisem gibi benim kalıp karıştırmacalarım sonucu ortaya çıkmış uydurmaca bir kalıp - Durun, düzeltiyorum: benim acayip havalı yeni tasarımım!

Elbisenin üst kısmı birkaç ay önce ayıla bayıla yaptığım kırmızı elbisemde kullandığım kalıptan çıktı. Bu modelin üstüme oturma biçimine bayılıyorum! “Ziyadesiyle Kırmızı” olan o projeyi yazının başlığına tıklayıp okuyabilirsiniz. 

           

Aşağıdaki çizimde elbisenin muhteşem pens detaylarıyla süslenmiş halini görebilirsiniz. Ben bu yaptığım elbiseyi çok sevdiğimden, epeyce giydim. Bir de üstüne nefis bir “origami kol detayı” ile süslenmiş bu elbisenin yenisini yapmak içimden gelmedi.  Bunun yerine biraz daha eğlenceli bir etek yapmak istedim alt kısmına. 

Etek kalıbını çıkarmadan önce, gizemli parlak bir nesne gibi ortalarda dolaşmamak için eteğin bel kısmını da siyahla devam etmemin daha akıllıca olacağını düşündüm. Bu sayede giysinin yaşını da 5’ten (en azından) 25’e çekebileceğimi umdum! - terzimiz 35’inde ama olsun, idare edeceksiniz artık :-).

Daha sonra, yine çok severek giydiğim bir diğer elbisemde kullandığım etek kalıbını bu elbiseye uyguladım. Aşağıdaki elbiseyle ilgili yazıya şuradan ulaşabilirsiniz. 

     

Etek boyunu biraz kısaltıp, pilileri biraz derinleştirdim. Böylece iyice eğlenceli bir etek yarattım. Aslında yukarıda bahsettiğim projede bile etek kalıbıyla oynamıştım. Kalıplarla oynayıp yeni şeyler çıkartmaya bayılıyorum! Bir gün kendi kalıp markamı çıkartırsam şaşmayın :D

İşte sonuç:  - fotoğrafta oldukça sertmiş gibi görünmesine karşın, etek kumaşım yumuşacık bir dokuya sahip. seviyorum kendisini :)

Etek ile üst kısmı birleştirdiğimde ise fazla siyah kalan üstü fazla parlak kaçan alt kısımla dengelemek için birşeylere ihtiyacım olduğunu hissettim. Kirli çıkıyım ya, evde seneler önce almış olduğum ince bir gri dantel şerit buldum. Onu hem önden dümdüz indirdim (niye diye sormayın; öyle esti işte!) hem de kollara diktim.   

       

Bunu ancak gece vakti dikebildiğim için dikiş aşamalarını fotoğraflamam mümkün olmadı. Ama içinde “dikiş aşkı” olana bu da yeter bence :D 

Durum budur arkadaşlar. Bir sonraki saçma dikiş projesinde görüşmek dileğiyle, esen kalın!

irem

1