Sanat her zaman şiddetten daha fazla iz bırakır.
ağlattınız beni çocuklar
#acildemokrasi
DİKİŞ MASAMA BAHAR GELDİ!
Bahar Elbisesi
KİM KORKAR BLUZ DİKMEKTEN!
Bluz dikişi hakkında herşey
ÖĞREN ÇEKİRGE
Bir nevi dikiş referans kitapçığı!
KENDİN DİK DOLABI
Kendin Dik Dolabına Göz Atın!
GEZGİN TERZİ NOTLARI
Dünyaya Turist Gözleriyle Bakan Yazılar
12 Haziran 2013
03 Haziran 2013
Sevgili arkadaşlar,
Bir süredir yazılarıma ara verdim. Facebook sayfasından bile paylaşımda bulunamıyorum. Yazılarımı takip eden birçok kişinin de bildiği üzere, ben sadece samimi bir dille yazabiliyorum. Önceden hazırlanmış ya da ruhu olmayan yazılar yayınlamak tarzım değil. Bu nedenle de kendimi iyi hissetmediğimde yazmıyorum.
Son günlerde ise mesele kendini iyi hissetmemekten daha farklı benim için. Her kafadan bir ses çıktığı, tek sesin dışında hiçbirşeyin anaakım medyada görünmediği, havanın puslu olduğu günlerden geçiyoruz.
Kendi adıma şunu söylemeliyim: Herhangi bir örgüt bayrağı altında aidiyet hissetmeden, sadece ben de buradayım demek için, yanındakine elindeki taşı bırakması için bin dereden su getirirken, karşıdan (arkandan hatta üstünden) seni dinlemeden her türlü darpı yapabileceklerini bile bile bir sokak ortasında durup "ben de burdayım" demek kolay bir şey değil. Bu bir kahramanlık değil kuşkusuz. Ama çok basit de değil. Bu nedenle bir süre daha yazamayacağım sanırım.
Sokakta çok güzel olayların yanı sıra gerçekten acı görüntüler de var. Samimiyetime inananlar şunu bilsin ki, sokakta bir grup "çapulcu" marjinal ile yer yer "çatışan" polis güçleri yok. Orantısız, provakatif, tehditkar bir polis gücü var. Ona karşılığını taşla sopayla veren 3-5 kişi de bu sivil hareketin sesi ya da yüzü olamaz. Durduğu yerden tepkisini gösterenlere karşı uyarı vermeden kalabalığın üzerine çullanan polis şiddeti karşısında "başbakanlığa yürümek isteyen grupla yer yer çatışma yaşandı" diyebilen bir medya var.
Bu hareket sivil başladı. Umuyoruz ki sivil bitecek. Benim gibi, sizin gibi düşünenlerin, kalabalık içinde sağduyuyu koruyabilenlerin çoğunlukta olması için sessiz kalmayın. Bu iş bittiğinde biz çok daha güzel bir Türkiye'ye uyanacağız. Şimdilik sizlere yürek ısıtıcı fotoğraflarla hoşçakalın demek istiyorum. Sevgiyle...
Bir süredir yazılarıma ara verdim. Facebook sayfasından bile paylaşımda bulunamıyorum. Yazılarımı takip eden birçok kişinin de bildiği üzere, ben sadece samimi bir dille yazabiliyorum. Önceden hazırlanmış ya da ruhu olmayan yazılar yayınlamak tarzım değil. Bu nedenle de kendimi iyi hissetmediğimde yazmıyorum.
Son günlerde ise mesele kendini iyi hissetmemekten daha farklı benim için. Her kafadan bir ses çıktığı, tek sesin dışında hiçbirşeyin anaakım medyada görünmediği, havanın puslu olduğu günlerden geçiyoruz.
Kendi adıma şunu söylemeliyim: Herhangi bir örgüt bayrağı altında aidiyet hissetmeden, sadece ben de buradayım demek için, yanındakine elindeki taşı bırakması için bin dereden su getirirken, karşıdan (arkandan hatta üstünden) seni dinlemeden her türlü darpı yapabileceklerini bile bile bir sokak ortasında durup "ben de burdayım" demek kolay bir şey değil. Bu bir kahramanlık değil kuşkusuz. Ama çok basit de değil. Bu nedenle bir süre daha yazamayacağım sanırım.
Sokakta çok güzel olayların yanı sıra gerçekten acı görüntüler de var. Samimiyetime inananlar şunu bilsin ki, sokakta bir grup "çapulcu" marjinal ile yer yer "çatışan" polis güçleri yok. Orantısız, provakatif, tehditkar bir polis gücü var. Ona karşılığını taşla sopayla veren 3-5 kişi de bu sivil hareketin sesi ya da yüzü olamaz. Durduğu yerden tepkisini gösterenlere karşı uyarı vermeden kalabalığın üzerine çullanan polis şiddeti karşısında "başbakanlığa yürümek isteyen grupla yer yer çatışma yaşandı" diyebilen bir medya var.
Bu hareket sivil başladı. Umuyoruz ki sivil bitecek. Benim gibi, sizin gibi düşünenlerin, kalabalık içinde sağduyuyu koruyabilenlerin çoğunlukta olması için sessiz kalmayın. Bu iş bittiğinde biz çok daha güzel bir Türkiye'ye uyanacağız. Şimdilik sizlere yürek ısıtıcı fotoğraflarla hoşçakalın demek istiyorum. Sevgiyle...
#direnankara #direnturkiye
01 Haziran 2013
19 Mayıs 2013
11 Mayıs 2013
Niye diktim ben bunu şimdi? Yıllardır ben düğün sevmem diye diye kuruttum sosyal çevremi. Artık kimse çağırmıyor düğününe (gerçekten de sevmiyorum basmakalıp düğün kutlamalarını... huysuzum işte n'apıyım?!) Peki bu elbise nereden çıktı şimdi? Markete yoğurt almaya gittiğimde mi giyeyim yoksa oğlanı okuldan alırken havam olsun diye mi üzerime geçireyim?...Kumaşçı gezerken bayılarak aldığım bu dantel bir anda işte böyle birşeye dönüştü dikiş masamda. Ben de böyle birşey çıkacağını tahmin etmemiştim işe başlarken :)
Bu güzelim bluz aslında ikinci kat bir elbise olarak dikilme planıyla serilmişti dikiş masama.
Sonra nasıl olduysa birden, dümdüz bir dantel elbisenin çok sıkıcı olacağına karar verdim ve danteli kendisiyle uyumlu renkte olan su yeşili iç elbisenin üzerine bluz olarak dikmeye karar verdim.
Bluz modeli araştırırken de nedense (envelop mu denir?) "wrap dress" formunda bir üst olması fikri uyandı (havamdan değil, vallahi çıkartamadım modelin adını).
Sonuç budur arkadaşlar :))
Peki bu şaheser bluzun altında yatan elbise nedir? Son derece sıradan bir modelin son derece sıradan bir uygulamasıdır. Öyle sıradan ki dikerken ruhum sıkıldı. Sanırım bir daha bu yaka detayıyla kullanmam bu modeli.
Bu elbise için kullandığım kalıbı aslında daha önce de yaz / kış tepe tepe giydiğim şu kelebek elbisem için kullanmıştım. Derin V yakaya sahip iki elbisenin üst üste giyilmesinden oluşan bu model Burda dergisinin Haziran 2012 sayısında yayımlanan 116 no.lu kalıbı. Bir önceki dikiş projesinin detayları burada:
Giysi hayatına bir elbise olma hayaliyle başlayan bu bluzun detaylarını göstermek için siyah bir elbise daha uygun olurdu sanırım. Ancak dolabını birbirinden renkli giysilerle doldurmasını marifet sayan bu hevesli terzimiz bugüne kadar düz siyah bir elbisesi olmadığının farkına varmamış! Yapılacaklar listesine eklendi :) Neyse ki terzi mankenim yardımıma koştu ve bu incecik dantel bluzun detaylarını rahatça çekebildim.
Zaten acayip ince olan bu dantelin yaka kısmını da verev kesince, toparlaması da dikmesi de benim beceri seviyemdeki bir terzi için neredeyse imkansız hale geldi.
Acemi terziliğimi hemen "tasarımcı" havasıyla kapatarak en pratik çözümü dantelin içinde bulunan gümüş renginde bir saten biye kullanmakta buldum.
Biyeyi de arkadan uzun bıraktım mı oldu bize envelop bluz :)) Yani aslında kenarlardan dikecektim. Biyenin duruşu çok hoşuma gidince son bir manevrayla arkadan kurdele olarak dolamaya karar verdim.
Dikiş dikmek işte böyle zevkli bir iş! ;)
Peki herhangi bir astara tutturmadan dikmeye çalıştığım bu incecik dantelin kenarlarını ve dikiş bağlantılarını nasıl düzgün tuttum dersiniz?
Netten araştırdığımda anlayabildiğim ya da o an için benim derdime çare olacak bir bilgiye ulaşamadım.
Bu nedenle her zamanki gibi çaresizlik anlarında ortaya çıkıveren "yaratıcılığımı" kullandım ve şöyle bir teknik izledim :
- Elde bulunan kağıt telaları şeritler halinde kestim.
- Ardından, dikiş yapacağım dantel kenarına ters yüzü üste gelecek şekilde diktim.
- Daha sonra kağıt telanın yardımıyla sertleşen tülün kenarını içe doğru kıvırarak düz dikiş yaptım.
- Sonra bir kez daha kıvırıp "Fransız dikişi" benzeri bir iş çıkardım. Ancak dikiş paylarını o kadar ince döndürdüm ki teknik anlamıyla bir "Fransız dikişi" olduğu söylenemez. Tamamen durumu kurtarmaya yönelik bir dikiş yöntemiydi benimki :( Yine de temiz bir dikiş çıkardığımı söyleyebilirim.
Eveeet. Bu havalı elbisemiz tamam. Şimdi İrem nereye gider bu nefis elbiseyle sizce?
Herkese keyifli haftalar!
10 Mayıs 2013
Anneler Günü hediye telaşı yine başladı. Henüz karar veremediyseniz Altınbaş mağazalarına mutlaka uğrayın, Anneler Günü kampanyasından yararlanın.
Altınbaş, Anneler Günü’nü özel bir kampanya ile kutluyor. Türkiye’nin bir numaralı mücevher markası Altınbaş, Anneler Günü özel kampanyasında birbirinden şık kolyeler, yüzükler, bileklikler ve küpeler arasından yapacağınız 1000 TL ve üzeri alışverişinizde pırlanta, safir ve beyaz altın kolye hediye ediyor. Tarih boyunca özellikle krallar tarafından kutsal koruyucu taş olarak kullanılan safir; sadakati, güvenirliği, kalıcı aşk ve özlemi sembolize ediyor. Şans getirdiğine de inanılan safir ve pırlanta taşlı beyaz altın kolye annenize en güzel anneler günü hediyesi olacak.
http://www.altinbas.com
Bir bumads advertorial içeriğidir.
Altınbaş, Anneler Günü’nü özel bir kampanya ile kutluyor. Türkiye’nin bir numaralı mücevher markası Altınbaş, Anneler Günü özel kampanyasında birbirinden şık kolyeler, yüzükler, bileklikler ve küpeler arasından yapacağınız 1000 TL ve üzeri alışverişinizde pırlanta, safir ve beyaz altın kolye hediye ediyor. Tarih boyunca özellikle krallar tarafından kutsal koruyucu taş olarak kullanılan safir; sadakati, güvenirliği, kalıcı aşk ve özlemi sembolize ediyor. Şans getirdiğine de inanılan safir ve pırlanta taşlı beyaz altın kolye annenize en güzel anneler günü hediyesi olacak.
http://www.altinbas.com
Bir bumads advertorial içeriğidir.
08 Mayıs 2013
Dünyanın en değerli kumaşlarından biri sayılan hint ipeği yüzyıllar boyu kıtalar arasında dolanırken, develerin üzerinde aylarca gezdikten ve nice olaylar atlattıktan sonra belki bir pazar yerinde belki de bohçacıların çıkınları içinden yeni sahipleriyle buluşurmuş. Hint kumaşının bulunmazlığına ilişkin Türkçedeki bu deyiş de kim bilir hangi maceralara atfen çıkmış zamanında.
Bugün iyi kalite bir hint ipeğine ulaşmak ise çok daha kolay. Hindistan'ı ziyaret eden iyi niyetli bir arkadaşınız olması yeterli! :)
Bu nefis kumaş aslında bir "sari". Yani düz bir kumaş değil. Hintli kadınların büyük bir beceriyle ve belli bir sistemle vücutlarına sararak giydikleri, 6 metrelik işlemeli dikdörtgen bir kumaş.
Bugün iyi kalite bir hint ipeğine ulaşmak ise çok daha kolay. Hindistan'ı ziyaret eden iyi niyetli bir arkadaşınız olması yeterli! :)
Bu nefis kumaş aslında bir "sari". Yani düz bir kumaş değil. Hintli kadınların büyük bir beceriyle ve belli bir sistemle vücutlarına sararak giydikleri, 6 metrelik işlemeli dikdörtgen bir kumaş.
Ankara Transandantal Meditasyon Merkezi öğretmenlerinden olan arkadaşım Hindistan'a düzenledikleri son gezileri sırasında, kendisini önceden tembihlediğim üzere, pazardaki en sade sariyi almak için epey yer gezmiş. Zira bu sariler genellikle aşırı canlı ve aşırı işlemeli renk ve desenlerde oluyormuş. Etrafta gezen tüm kadınların bu şekilde giyindiği bir yeri görmek isterim gerçekten de!
Neyse, gelelim kendi sarime. Harika renkte harika bir ipek sariyi bulmuşum. Kendi sarisiyle Hindistan'ı gezmiş bir arkadaş da bulmuşum. Durur muyum? "Hemen beni de öyle giydirin de poz vereyim" dedim elbette!
Söylediklerine göre bu sarileri Hintli kadınlar saniyeler içinde giyebiliyorlarmış. Ama biz acemiler bunu üzerime sarmak için epey zaman harcadık. Sari öyle alelade şekilde dolanmıyor vücuda. Bir tekniği var. Ciddi bir iş. Bakın sizin için internetten tekniğini de araştırdım. İlgilenenler bu görsel aracılığıyla kendi sarilerini evde bağlayıp gezebilirler!
Herşey tamam mı? Poz verebilir miyim? Elbette hayır. Hintli kadınların dışarı çıkmadan önce yaptığı çok önemli birşeyi unutmuşuz. Takıp takıştırmayı! TM öğretmeni arkadaşım hemen içerden koşup yine Hint pazarlarının birinden aldığı takıları getiriyor bana. Ben de hızla takıp takıştırıyorum :)
İşlem tamam! Şöyle fıldır fıldır yapıp gezsem nasıl olur? Çok eğlenceli :)
Sarinin doğru kullanım yöntemiyle poz vermem gerekirse ortaya şöyle bir görüntü çıkıyor: (yakışmış, öyle değil mi? :P)
Sarimi böyle giyip işe gitmekten biraz çekindim doğrusu. En iyisi ben bu güzelim işlemelerini bozmadan batı dünyasında daha kabul gören bir şekle sokayım bu giysiyi.
Aklımda ne zamandır dikmek için sıra bekleyen bir kalıp var. Simplicity firmasının "Project Runway" tasarımlı 2588 no.lu modeli.
Özellikle kolsuz modellerindeki yakanın geliş şekline bayıldım bu çizimlerde. Becerebilirsem sarinin işlemelerini de yakaya ve etek ucuna oturtmaya çalışacağım. Yani aşağıdaki modellerden ilk sıra 3. ve 4. model arasında gidip geliyorum. Etek pililerini ikisi arasında yapıp yine 1960lar modası esintilerini korumak niyetindeyim. Tabii önce ilk kez kullanacağım bu kalıbı bir başka kumaşta denemem lazım.
Baktım olmuyor, hazır tekniğini de öğrenmişken sarınırım sarime Ankara sokaklarına yeni bir renk getiririm diyorum!
Yazımı bu güzel ipeği bana getiren arkadaşımın öğrettiği transandantal meditasyon tekniğinin ilk hocası Maharishi'nin güzel bir sözüyle bitirmek isterim.
"Yaşamın amacı mutluluğun yayılmasıdır"
hepinize mutluluklar dilerim :)))
meraklısına not: Transandantal Meditasyon merkezlerine ulaşmak için şu adreslerden yararlanabilirsiniz
01 Mayıs 2013
26 Nisan 2013
Hepimiz aynı dertten muzdaribiz belli ki. Büyük umutlarla başlayıp biraz kahır, biraz gözyaşıyla biten dikiş projeleri için bakın anket katılımcıları ne demiş:
%42 ile en yüksek oyu alan seçenek:
- Dikiş dolabının en dibine saklayıp "Bir gün düzeltirim" diye avunurum.
yanıtı olmuş. Tabii onun devam sorusu "kaç kez düzelttiniz?" olmalıydı :) Zira benim de böyle bir utanç kutum var ve her ay biraz daha kalabalıklaşıyor...
İkinci popüler yanıt ise %23 oy oranı ile:
- Biraz gözyaşı döküp, sonra söküp yeniden yaparım.
olmuş. Bu, benim de ilk yanıtım aslında :)
Üçüncü yanıt %18 ile:
- Azmedip, işe yeni baştan başlarım.
olmuş. Bu yanıtı veren arkadaşlar lütfen adlarını da yazsınlar aşağıya. Şapka çıkartıyorum azimlerine. Çok takdir ettim. Ben asla başlamazdım :)
10% oy oranı ile:
- Hemen çöpe atarım
diyenler de var. Yazık yaa... Bari yastık yüzü falan yapın kumaşını :P
Son olarak, benim en sevdiğim yanıt - :))) - bayılıyorum bu yanıtı verenlere:
- Hiç dikiş dikmedim ki, ne bileyim! Hatta burada ne işim var onu da bilmiyorum...
Harikasınız %7! :)))
Son derece bilimsellikten uzak bir çalışmamızın daha sonuna gelmiş bulunuyoruz. Verdiği katkılardan dolayı tüm katılımcılarımıza şükranlarımızı sunarız ;-)
24 Nisan 2013
Bahar geldi! Evimin önündeki ağaçlar çiçeklendi. Bu gördüğünüz muhteşem fuşya rengi hergün izleme şansına sahip olduğum bir yabani elma / Japon elması ağacından:)
Her yer böyle şahane şekilde çiçeklenirken, dikiş masamı bundan mahrum etmek acımasızlık olurdu. Bu nedenle, fırsatını bulur bulmaz ben de cıvıl cıvıl bir elbise dikmeye oturdum masamın başına.
Karıştırdığım kalıplar içinden epey zamandır benden ilgi bekleyen bir tasarımcı kalıbı günün şanslısı oldu!
Kalıp Simplicity 2281. Benim bir dönem büyük bir heyecan içinde alışveriş yaptığım ve her indirimini dört gözle beklediğim bir kalıp firması bu. Çoğu zaman Vogue kalıplarından daha başarılı kalıplar çıkartıyorlar. Ancak en son alışveriş yaptığım aracı sitenin teslimatı bana bir türlü ulaşmayınca alışverişi kesmiştim buradan.
Hala fotoğraf çektirmekte mahçup geçinen bu terzimiz kendine uydurduğu bu kalıba bayıldı! Elbette 0 beden ölçülerine sahip mankenlere uygun tasarım detaylarını kendi (4)0 beden ölçüsüne uydurduktan sonra :)
Kalıbın aslı bu adreste satılıyor: Simplicity 2281. Tasarımcı benim hayli beğendiğim ünlü bir Designer olan Cynthia Rowley. Paket halinde satılan her ithal kalıp gibi bu elbise de 4 farklı şekil içerir şekilde hazırlanmış. Ben bu elbisem için A modelini kulanmayı tercih ettim.
Aslında kalıbı ilk aldığım zaman D modelini omuz üstü kol parçaları olmadan dikmeye çalışmıştım. Üstü çok başarılı olsa da renk ve kumaş seçimim çok kötü olduğu için, benim dikiş "geri dönüşüm" kutumun en karanlık köşesine atılmıştı. Belki bu yaz için elden geçer artık...
Bu kumaşın renk ve desenlerine bayıldığım için hiç düşünmeden almıştım. Ama elbiselik bir kumaştan daha ince olduğu için mutlaka içine astar eklemem gerekti. Yine evde bulduğum - çok kirli çıkıyım bu konuda çoook - nispeten daha düşük kalitede bir penyeyi astar olarak kullandım.
Orijinal kalıpta üst parça ön ve arkadan pilili. Fermuarın yamuk görünme sebebi ondan kaynaklı. Evdeki fermuar da yalnızca mor renkte olduğundan, bari rengi daha fazla görünsün diyerek biraz daha paylı diktim fermuarı elbiseye.
- Astarlı elbiseye fermuar dikmeyle ilgili resimli anlatım yazısı burada:
Elbisenin desenini kırar ve hoş bir detay olur diye düşünerek kollara ayrı bir renk kullandım. Bu kumaş da daha önce çok severek yaptığım bir pantalondan kalan parçalar. Artık parçalar için de ayrı bir kutu var evde :)
- mevzubahis pantalon projesi ve kendin dik cinfikri için link:
Elbisenin bel kısmını kendi vücut şeklime daha uygun olacağını düşündüğüm için biraz uzun tuttum. Bu sayede pilili etek kısmı da (4)0 beden modelimizi olduğundan daha geniş gösterme gafletine girmedi! Ama bunu yaparken cepleri biraz aşağıda tutmuşum :) Görmezden gelinebilir bir detay.
Elbise nefis, elbise çok rahat. Tüm hevesli terzilere tez zamanda kendi baharlık giysilerini yapmaya başlamalarını diliyorum.
Tüm terzi olmaya hevesli çekirgeleri de "Öğren Çekirge" sayfasını gözden geçirmeye davet ediyorum. :)
meraklısına notlar:
Yurtdışından kalıp almak isteyenler için şu yazıyı okumalarını tavsiye ederim:
23 Nisan 2013
18 Nisan 2013
Merhaba! Yakında dikiş masama yeniden kavuşacağım ve umuyorum bahara yakışır renklerlerde elbiseler dikmeye vereceğim kendimi!
O zamana kadar da yeni bir "Öğren Çekirge" yazısı paylaşayım istedim. Çok merak edenler, bu iş nasıl olacak ki diyenler, hazır kalıplardan bir türlü çıkamayan yaka pervazlarını kendine dert edinenler hemen not defterlerini alıp sınıfa geçsin!
Bugünkü dersimiz: Yaka Pervazı Hazırlama
Amaaan, öyle de güzel fotoğraflar var ki... Pek heves ettim :)
ADIM 1:
Eğer hazır kalıp içinden bir yaka pervazı çıkmadıysa, panik yapmayın! Hemen yakaya denk gelen kalıbı dikiş / çizim masasına sabitleyin - eğer bu modeldeki gibi yakada pili varsa, onları birleştirin ve düz bir yaka görüntüsü elde edin.
ADIM 2:
Sanki hazır kalıp kağıdı üzerinden kalıp çıkartıyormuşsunuz gibi, kalıp kağıdını elbise yakasının üstüne yerleştirin ve yaka kenarını düzgün şekilde çizin. Sonra ortalama 6 cm eninde bir çizgi daha çekerek aşağıdakine benzer bir çizim elde edin. Aynı işlemi sırt kalıbı için de yapın.
ADIM 3:
Kağıdı uygun yerlerinden kestiniz. İşte Pervaz kalıbınız hazır! Şimdi onu da kat yerine dikkat ederek elbisenin ön ve arka tarafları için kesin.
Yaka pervazı için çok önemli bir ipucu: pervaz parçası kesinlikle yakadan bol olmamalıdır. Pervazı biraz "yedirerek" (çekiştire çekiştire demenin kibar terzicesi) yerleştireceksiniz giysinize.
ADIM 4:
Pervazın güzel durması için kumaş tela da kullanmanız yerinde olacaktır. Aynı işlemi tela için de yapın. Şimdi elinizde ön yaka için 2 parça olmalı.
ADIM 5:
Kumaş tela kullanırken, yapışkanlı tarafının iç kısımda kalmasına dikkat edin. Ütü yaparken kumaşa yapışmalı - ütünüze değil! :)
ADIM 6:
Şimdi bu iki parçayı birbirine hooop diye dikiyoruz. Dikkat edin: hooop diye :P
ADIM 7:
Telayı kumaşın iç tarafına çeviriyoruz. Sakın hemen ütülemeyin!
İki parçanın birbirine düzgün şekilde dikilmiş durması için ütülemek yetersiz kalacaktır. Yaka pervazı yaparken mutlaka dikiş payını içten dikmek lazım. Bu tekniğin bir adı varsa da ben bilmiyorum. İkinci dikişi sırasında ilk dikiş çizgisine mümkün olduğunca yakın dikmenizde yarar var. İşte böyle:
Oooh! Tertemiz bir dikiş oldu.
ADIM 9:
Şimdi giysinin sırt kısmına denk gelen pervaz parçalarına da aynı işlemi uyguladıktan sonra yanlardan birleştiriyoruz. Bu elbise sırttan fermuarlı olduğundan pervazın da sırtta açılması gerekiyordu. Sizin pervazı kullanacağınız modelde sırt fermuarı vb. yoksa, doğrudan 2 tek parça yapmanız yerinde olacaktır.
ADIM 10:
Tamamlanan pervazı yakaya yerleştiriyoruz. Önce düz dikiş yapacağız, sonra dikiş paylarını yine içe (bu sefer de pervaza) sabitleyeceğiz. Tıpkı Adım 8'de yaptığımız gibi.
Sonra hızla tamamladığımız giysimizi, düğün, dernek, Cumhuriyet Bayramı, hangi fırsatı bulursak orada keyifle giyiyoruz :))
Haydi bakalım. Bugünlük bu kadar ders yeter!
Yok ben daha da isterim diyenler, doğru "Öğren Çekirge" sayfasına...
Amanın, bu ne şahane bir elbise böyle, ben de yapmak istiyorum diyenler de "Ziyadesiyle Kırmızı" yazısına...
İrem de işinin başına...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
