Retro kalıp aşkım bitmiyor

Çok hoşuma gidiyor eski kalıplarla çalışmak. Eski kalıpların hem kendi ruhuna uygun modellerini üretmek hem de biraz sulandırıp modernleştirerek kullanmaya bayılıyorum. 

Sağ olsun Burda da benim bu hevesimi kursağımda bırakmamak için artık her ay 50'ler ya da 60'lardan kalma eski bir kalıbını yeniden yayımlıyor. Ne tesadüftür ki her ay da o kalıp benim dergide en çok sevdiğim kalıp oluyor. Haziran 2013 sayısı da bu konudaki ezberimi yine bozmadı. 

Bu model bu ay bir çırpıda diktiğim 1956 yılından kalma bir kalıp kullanılarak hazırlanmış. 

Bu da kalıbı modernize etmede kullandığım sulandırma efekti. Nam-ı diğer ayakkabılı kumaşım :) Çok saçma birşey değil mi? Garip bir tesadüf ama bu kumaş aslında geçen yaz diktiğim ve yine retro bir kalıp için kullandığım askılı elbiseden arta kalan bir kumaş. Utanmasam bundan gece kıyafeti bile yaparım. O derece bayıldım kumaşa!

Gelelim kalıp yorumuna: Bu tarz bir pensi (altı kapalı üstü açık) ilk kez gördüm ve ilk kez diktim. Tek kelimeyle ba-yıl-dım!  Kumaşımın saçma desenlerinden ötürü bluzda detayları görünmese de birden acayip farklı bir hava verdi giysiye. Belden oturan, ön ve arka üstten bollaşan bir etki yarattı.  Şimdi ben bunu öğrendim ya... artık arsızca bir sürü giyside kullanırım bu pens biçimini. çok hoşuma gitti çooook.

Unutmadan söyleyeyim: pervaz kalıpları yine bir Burda klasiği olarak rezalet! Onlara güvenip kesmeyin kumaşı. Kendiniz hesaplayıp biçin. 

         

Pantalon kalıbını da deneyeceğim mutlaka. Ama şu sıcaklar bir geçsin öyle... 

Gelelim ayakkabılara... Normalde diktiklerimin dışında bir detay göstermem. Ama bu ayakkabılarımı çok sevdim! Kendileri benim neon fobimi aşmamı sağlamış, ayakkabı orucumu bozdurmuş bir gözde çift.  Riga'da indirimde buldum ve karşı koymam mümkün olmadı. 

Alışverişle ilgili yazı yazmak hoşuma gitmiyor aslında. O sebeple ben yine yazmamış olayım, siz de çaktırmadan ayakkabı detayına göz atın olur mu?

Görüşmek üzere!

Meraklısına Not:
Bu kalıbın bir diğer uygulaması ve mühim bir tarih dersi için şu adrese buyrunuz:
http://www.kendindik.com/2013/08/tarihin-tozlu-yapraklar.html

38

Flamingo elbisesi tamamlandı!

Elbisemi tamamladım! Beni bezdirmek için elinden geleni yapan sıcak havanın tüm muhalefetine karşı flamingolarla bezeli bu muhteşem kumaşla muhteşem bir aşk yaşamak üzere muhteşem bir elbise yaptım :)

Elbisenin en büyük muhteşemliği ise kısa sürede ve kolayca yapılabilir olması. Kolay dikişe rağmen sonuç gayet “ağır” görünüyor öyle değil mi? Yani, flamingolarla kaplı bir elbise ne kadar ağır olursa o kadar artık :P

Elbise fırıl fırıl. Bayılarak sipariş edip, teslimat için yollarını gözlediğim bir vintage Vogue kalıbı klasiği. Kalıp Vogue 2961 ve şu adresten ulaşabilirsiniz: v2961.

      

Bu kadar "ağır" bir elbise için en uygun ayakkabının da flamingoların cıvıl cıvıl renklerini andırması gerekirdi öyle değil mi?

Yeni dikişe heveslenenler için bu modelin tek zorlayıcı olabilecek yanı öndeki düğmeleri. Ben de ilk başta düğmeleri süs olarak yapsam da yandan bir gizli fermuar mı geçsem diye düşündüm. Ama sonra benim de ilk kez deneyeceğim bir teknik olması sebebiyle bu tembel teneke planımdan vazgeçtim ve düğmeleri efendi efendi sırayla diktim. 

             

Elbisenin üst kısmının şak diye oturmasının en önemli sebebi, astarla elbise arasına yerleştirilen balenler. Giysilere balen takmak ilk başlarda gözümde çok büyüyordu ama öyle kolay malzemeler üretiyorlar ki artık, alıp da yapmayanı dövüyorlar…

Benim araya araya bulduğum bu balen üzerine dikilebilir nitelikte. Yalnız başlarına küçük kılıflar dikmeden kullandığınızda birkaç yıkamadan sonra balenlerin uçları teninize batmaya başlıyor. Bu sebeple üstünkörü basit bir dikişle astar kumaşından kılıflar diktim. Kolayca görebilmeniz için beyaz üzerine siyah iplikle diktim. Umarım aşağıdaki fotoğraf meraklısına yardımcı olur. (Bu balenler daha sonra astar ile elbise arasında kalıp görünmeyecek.)

Orijinal Vogue kalıbında yaptığım iki değişiklik var. Birincisi, model fotoğrafında görülen fiyonk ya da önden boyuna dolanan askıların ikisini de yapmamış olmam. Fiyonk biraz fazla cicili geldi.

Boyuna geçen askı ise tam da bir önce diktiğim elbisenin modeline çok benzediğinden vazgeçtim.

Bence flamingolarımın tam da böyle sergilenmesi gerekiyordu! 

İkinci değişikliğim ise, orijinal modeldeki yuvarlak etek kalıbını kullanmamış olmam. 50’lerin kabarık kabarık etek modelleri muhteşem görünüyor ama ben kendinden kabarık tamburi kemençe biçimli vücuduma böyle bir model diktiğimde, sonuçların 23 Nisan bebelerini andırır bir etki yaratmasından endişe ediyorum…

Bu nedenle daha önce kullandığım ve vücudumu biraz daha saran bir etek kalıbını kullanmayı tercih ettim. Bu kalıbı kullanarak yaptığım etek modeline buradan ulaşabilirsiniz. Tek yaptığım bu etek kalıbını basenlerden itibaren biraz genişletmek oldu. 

Büstiyer gibi dikilen üst kısımda düğmeler kolaydı da etek kısmına gelince pantalon fermuarı gibi dışta kalan düğme parçasını nasıl dikeceğim diye biraz düşündüm durdum. 

Eteğin ön parçalarına pantalon fermuarının diline benzer bir çıkıntı verdim. Arkasına kağıt tela dikerek aşağıdaki fotoğrafta görebileceğiniz gibi biraz içten (dikiş payı kadar) kestim. Onu ikiye katlayarak düğme iliklerini diktim ve açtım. 

Bir de üstüne kalıp zarfındaki modellerin uzaklara bakan pozlarından özenerek ufka bakan bir poz verdim… İşlem tamam! Flamingolarım ve ben artık çok mutlu bir hayat sürüyoruz birlikte. 

Darısı sizin başınıza :P

www.kendindik.com

0

Dikiş masamın üzerindekiler…

İşte dikiş masamın üzerinde bitirilmeyi bekleyen yeni projem. Bir kez daha zarif bir yazlık elbise modeli. Bu seferki Vogue Patterns’dan 2961 no.lu vintage bir kalıp. 

Üstü bedene sıkıca oturan altı ise çan etek havasında klasik bir 1950 modası. Zaten patronun orijinali de 1953’te çıkmış. 

Peki bu zarif elbise modeline en güzel hangi desen gider?… Doğru tahmin ettiniz! Elbette flamingolar!

Bir yandan siyah beyaz kumaşlara olan ekstra düşkünlüğüm, bir yandan böyle sıradışı desenlere hayranlığım sonucu bu güzel yaz elbisesini işte bu güzel flamingolarla birlikte yapmaya karar verdim. 

Mankenime sardığımda yaka kısmı hiç de fena durmuyor öyle değil mi? Öndeki düğmeleri halledebilirsem gerisi kolay olacak gibi.

Bu sıcakta parmağımı kaldırıp birşeyler yapabiliyor olmam bile bir mucize… Sadece suretlerini giymekle kalmayıp, kendileri gibi ben de suyun içinde dursam bütün gün şöyle serin serin keşke…..

Sıcaaaakkkkkkkk….. 

0

Şapidik terlik elbisesi tamamlandı!

Nihayet tatile çıktım ve tatilimi neşeli, rahat ve havalı bir elbiseyle kutlamak istiyorum :) Dikiş dikmek benim için gerçekten de alışveriş yapmaktan daha kolay bir hal almaya başladı. Düşünsenize: önce mağazaları geziyorsunuz, sonra beğendiklerinizin aklınızdan bir listesini yapıp, aralarından bütçenize göre olanları belirliyorsunuz, daha sonra en çok hoşunuza giden elbiseyi seçip  bir de onun bedeninize ve vücut yapınıza uygun olmasına bakıyorsunuz… vıdıvıdıvıdıııı… Halbuki bu muhteşem elbisenin yapımı neredeyse bir gün sürdü ve benim için toplam maliyeti 15 TL civarında!

Bir önceki yazımda Burda Dergisinin son sayısında çıkan bu modele aşık olduğumdan bahsetmiştim. Modelin ilk yayımlandığı tarih ise Mayıs 1950 imiş! 1950’ler modasını sevenler ve retro elbise hastalarının derginin bu sayısını kaçırmamasını tavsiye ederim. 

Bu modeli denemek isteyenlere biraz da elbise kalıbının zor yanlarından bahsedeyim. Dikiş becerileri henüz orta seviyeye yakın biri olarak, elbisenin önünde bulunan şeridi diğer parçalara düzgün şekilde dikmekte biraz zorlandım. Buna bir de biye eklendiğinde, ön dikişleri düzgün bitirmek benim için epey sıkıntılı oldu. 

İlk olarak astarı diktiğimde, göğüs kısmındaki üçgen dikişi düzgün yapamadığımı fark ettim. Bu nedenle elbisenin yüz kumaşını keserken, bu X şeklindeki şeridi ikiye kesip üçgenleri daha kolay birleştirmeyi düşündüm. Ne yazık ki bu cinfikrim de beni kurtarmadı ve sonunda ön biyeler yine yamuk kaldı :( Ama elbise öyle güzel oldu ki, tamamlandıktan sonra çok dikkatli bakmadıkça, bu hata kimsenin gözüne çarpmadı :P

Verilen dikiş talimatlarının aksine, öndeki şeridi ikiye kesmiş olduğumdan biyeyi de tek seferde dikmem mümkün olmadı. Kumaşı şak diye ortadan ikiye kesmeden önce fazla hesap yapmadığım için bu bana bir hayli sürpriz oldu :) Biyeleri tek tek parçalara dikmek normal yöntemin iki katı zamanımı aldığından, yaptığım değişiklik hiçbir şeye yaramadı. Bir dahaki sefere üçgen dikişi düzgün yapmaya daha fazla özen göstereceğim! 

Biyeleri önce göğüs kısmına, sonra da bel kısmına ayrı ayrı diktim. Ön şeridi tek tek hepsiyle birleştirdim ve ütüledim. 

Fitilli biye yapımına ilişkin “Öğren Çekirge” yazısı az sonra…

İşte sonuç! 

Bir dahaki sefere neleri değiştirim?

Ön şeridi ikiye kesmem - işleri kesinlikle kolaylaştırmıyor ve biyeyi eklemek iki kat daha fazla zaman alıyor. 

Astar kısmındaki şeridi de elbise kumaşından kesmem gerekirmiş. Çünkü askı enseye doğru dönerken geriye kıvrılabiliyor. Bu da bembeyaz astar kumaşının görünmesine sebep oluyor. 

Neleri değiştirdim?

Daire etek yapmadım. Orijinal modeldeki etek kesiminin benim vücut tipime hiç uygun olmadığını düşündüm. Onun yerine arkası tam oturan, önü büzgülü bir kumaş eklemeye karar verdim. Eteğin bağlantı yerini de yine orijinal modelden aşağıya kaydırdım. Bunun için belin ön ve arka parçalarını biraz uzatmam gerekti. 

Biyeyi sırt parçasına da döndüm. Orijinal kalıpta sadece önde biten bu ayrıntı elbiseye daha güzel bir hava verdi bana göre. 

Kalıba bayıldım, kumaşa bayıldım, ikisinin kombinasyonuna BAYILDIM!

Bir daha diker miyim?  Kesinlikle dikerim! Kendin Dik gardrobunun 2012 en rahat yaz elbisesi böylece ortaya çıkmış oldu :D

0