HEDEF BELİRLENDİ

1 aydır aklımda bir elbise modeli var. Bir türlü dikiş masamın başına geçip de nasıl yaparım diye akıl yoramamıştım bugüne dek. 

Dün, uzun bir aradan sonra tekrar dikiş masamın başına oturabildim ve aklımdaki model için uygun kalıbı çıkartmaya çalıştım. 

Hedef: Carven Resort 2014 Collection'da yer alan ve benim ilk kez Hollywood ünlülerinden Diane Kruger'ın üzerinde gördüğüm straples elbise

Yaka kısmını düz yapmayacağım sanırım. Bustiyer gibi görünmesi daha hoşuma gidecek gibi.

36

DIY: BASİT KALIBI TASARIMCI ETEĞİNE DÖNÜŞTÜRME-2

Bir önceki yazıda Rag & Bone tasarımı benzeri bir etek yapmak için basit bir etek kalıbını nasıl dönüştürebileceğinizi yazmıştım. 

Bu yazıda da benim uydurduğum şekilde nasıl dikebileceğinizden bahsedeyim. 

Bir önceki yazıyı takip ederek kalıbımızı çıkardıktan sonra ön ek parçası bu şekilde görünüyordu. Yani, önce ön ve arka parçalarını normal düz etek şeklinde biçmiş; daha sonra da 3. bir ek parçayı yukarıdaki fotodaki gibi kesmiştik. 

Suni deri olmasını tercih edebileceğiniz küçük bir parçayı da etek kısmının yalnızca üstünü kaplayacak şekilde kesmeniz yeterli olacaktır. 

Ön parçanın tamamını 2 kat yapmanız hem boşu boşuna kumaş harcamanıza hem de eteğe gereksiz bir kalınlık eklemenize sebep olur. 

DİKİŞ SIRASI:

Basit etek kalıbıyla çıkarttığımız ön ve arka parçaları birleştirmeden önce, deri ve yan şeritli ek parçayı tamamlıyoruz. 

Deri parçasını ön katın iç kısmından dikiyoruz. Ancak bu parçayı yandan birleştirmenize henüz gerek yok. Yani, arka parçayla birleşen kısmını dikmenize bu aşamada gerek yok. 

Ek parçanın diğer yanını düz dikişle kapatmadan önce ise tasarımın bir diğer dikkat çekici özelliği olan yan şeritleri yerleştiriyoruz.

Orijinal tasarıma sadık kalmak isterseniz, çanta malzemeleri satan bir yerden deri şeritler alabilirsiniz. Ama benim böyle bir dükkana gidecek vaktim yoktu. Ben de uzun gizli fermuarımın artan parçalarını kullanmayı tercih ettim :) 

Nasıl olmuş? Ne fermuar artığı gibi algılanıyor ne de ucuz görünüyor bence. Bildiğin özel tasarım! :))

Durun daha işimiz bitmedi. 

Fermuar / kemer / deri parçalarını önce etek ön parçaya sabitliyoruz. Tam olarak nerede durmasını istediğimizi belirlemek önemli. Ben, mesela, basenlerin tam başladığı yere şerit eklemenin kendi vücut tipime daha uygun olacağını düşündüm. Böylece basenleri de ortadan kaldırmış oluyoruz (!) -- yani, olabildiğince işte :)

Şeritleri deri parçalı ön kata ekledikten ve derinin dikişini de kapattıktan sonra, eteğin diğer parçasına da dikiyoruz. 

Ön parçanın havalı detayları tamamlandıktan sonra eteğin kalan kısımlarını bitiriyoruz. Fermuar, pervaz, etek ucu dikişlerini de normal etek dikişinin adımlarını takip ederek tamamlıyoruz. 

Dikiş tamamlandıktan sonra ön ek parça dikdörtgen bir kumaş parçası şeklinde görünüyor. 

Ne kadar dökümlü olmasını istediğinize bağlı olarak da katlandığında buna benzer şekilde görünecektir. 

Son olarak, dikişin en önemli kısmı olan havalı duruşlarımızı sergiliyoruz. Bunun için kırmızı bir fon bulmanız, yoksa da photoshop yardımıyla bahçe duvarınızı kırmızıya boyamanız yeterli olacaktır. 

Hepinize keyifli dikişler, bol güneşlerrr :))

27

Retro Giysi Kalıpları Nereden Bulunur

Vintage tasarımlara ayrı bir merakım var. Çocukluğumdan beri özellikle 1960'ların giyim tarzına hayranım. 60ların çizgisindeki giysilerde kendimi daha bir rahat hissetmişimdir. Ama bazen dönem filmlerinde gördüğüm modeller de beni ayrı büyülüyor. Moda zevkim de birden 1960'lardan 1860'lara kadar gerileyiveriyor :)

Kendi giysilerimi dikmeye başladığım andan itibaren de derhal retro dikiş kalıplarını özellikle aramaya başladım. 

Çok şükür son yıllarda - özellikle de popüler dizilerle yeniden canlandırılan moda sayesinde - 1950li ve 1960lı yılların modasına uygun giysilerin kalıplarında yeniden üretim patlaması yaşanıyor. 

Retro kalıpları en fazla Vogue, Butterick gibi yabancı kalıp firmalarında bulunuyor. Bu trendden geri kalmak istemeyen Burda dergisi de son zamanlarda yıllar önce yayımladıkları kalıplardan her ay bir tane paylaşıyorlar. 

Aslında galiba çoğu kalıbın en ilgi çekici yanı vakti zamanında kullanılan modellerin zarif pozu ve o giysiyi üzerinize giydiğinizde kendinizin de ince belli şuh bakışlı bir afete dönüşeceğinizi zannetmeniz (ben denedim... yok... olmuyor...)

Yine de retro kalıplar kullanarak yaptığım dikiş projelerinden çokça şey öğrendiğimi ve çoğu detayına da hayran kaldığımı söylemeliyim. 

Zaten günümüz dikiş kalıplarının çoğu da eski basımların revize edilmiş hali gibi geliyor bana. 
Ben retro model bir kalıp kullandığımda onu önce mümkün olduğunca saçma desenlerle karışıtırmayı seviyorum :)
Misal:

ya da daha saçması:

Elbette bunların dışında daha ağırbaşlı olduğum dikiş projeleri de var. bugüne kadar kullandığım retro kalıpların hemen hepsinden de çok memnun kaldım. Aslında o fırıl fırıl etekleri daralttığım anda havasının çoğu gidiyor ama ne yapayım etrafta tütülü eteklerle de gezemem ya ;)

Şimdi gelelim bu kalıpları nereden bulabileceğinize:

• Burda dergisinin her ay eski bir modelini yeniden yayımladığını söylemiştim. Modeli beğenirseniz o ayın Burda dergisine Türkiye sınırları içinde ulaşmanız çok kolay. 
• Vintage Vogue kalıpları için (aslında vintage değil -- yeniden basım o yüzden isme aldanmamak lazım) şu adrese bakınız: http://voguepatterns.mccall.com/vintage-vogue-pages-850.php?list=0
• Butterick - http://butterick.mccall.com/retro-pages-371.php
• Simplicity - en temiz ve ilginç kalıplar burada bana göre - http://www.simplicity.com/c-390-vintage.aspx
• Bu şeker Kanadalı tasarımcımız yıllardır severek takip ettiğim biri. Fazla maliyetli olduğundan kalıplarını çok beğensem de henüz alabilmiş değilim. Alanınız varsa bir değerlendirme notu düşsün: http://www.sewaholicpatterns.com
• Kendilerine vintage giyim tasarımcısı demeseler de tasarımlarının çoğu retro havada olan Colette Patterns'a da bakabilirsiniz: http://www.colettepatterns.com

Özel tasarım yabancı kalıplardan bazıları artık www.tuhaftuhafiye.com'da satılıyor. Şanslıysanız siz de bir tane edinirsiniz :) O güzelim düğmeler ve diğer aksesuarlar da cabası ;-)

Yabancı sitelerden dikiş kalıbı almayla ilgili bilgi almak için de şu yazıyı okuyabilirsiniz: http://www.kendindik.com/2012/02/tasarmc-modelleri-vogue-butterick.html

25

Selvi Boylum Al Yazmalım

Uzun zamandır siteye maxi elbise / maxi etek ile ilgili sorular geliyordu. Ben de bu tarz giysileri 20'li yaşlarımda epeyce giydiğim ve artık içim sıkıldığı için bir daha dikmeye niyetim olmadığını söyleyerek geçiştiriyordum. Sonunda bu yaz bu fobimi ortadan kaldıracak bir model buldum ve bir değil tam 3 tane  arka arkaya diktim :) 

Giyene birden "selvi boylum al yazmalım" hissi veriyormuş meğer...

Bu kalıbı henüz keşfetmemiş olanınız varsa hemen Haziran 2013 sayılı Burda dergisini edinsin koşup. Acayip kolay dikiliyor ve bence çok da güzel duruyor. 

Dergi kalıbı hem t-shirt hem elbise modeli olarak iki farklı şekilde sunmuş. İlkinde havalı bir modelin palmiye ağaçlarına yaslanmış romantik pozu anında dikkatimi çekiyor. 
"Ahh" diyorum "ben de diksem şu elbiseden kendime... Aynı böyle alsam yanıma Bay KendinDik'i... O da 52 derece sıcakta takım elbiseli gezse yanımda keşke..." 

Bu hissiyatla hemen biçmeye başlıyorum elbiseyi. Sonuç mükemmel! :P

Kalıbın en orijinal yeri yaka kısmı. Oldukça kalın gelen iki şerit vermişler.  Bunların biri boyna dolanıyor, diğeri de normal askılı elbise gibi arkayla birleşiyor. 

Daha sonra da bu şeritleri iki farklı şekilde birleştirme önerisi verilmiş. Birinde çok kalın bir toka gibi duran penye parçasıyla iki askı birbirine bağlanmış; diğerinde de tasma hissi veren bir şeritle yaka dik şekilde kapatılmış. İkisini de beğenmedim.   

Peki ben ne yaptım? Çok basit! İki şeridi birbirine doladım ve harika bir görüntü elde ettim :))

Bence böylesi çok daha güzel durdu...

Penye dikerken...
Daha önce de yazdım. Tekrar edeyim:

• Penye dikerken mutlaka penye iğnesi kullanın. Bu konuda tuhafiyeciniz sizden beterse, dikiş makinanızın satıldığı ana bayiilerdeki satış görevlilerine danışın. Ben makinamı ilk aldığımda çok bunaltmıştım onları bu tür sorularla :))
• Penye dikerken ben bir de saten ayağı kullanıyorum. Kumaşı daha iyi tutuyor. Küçük ama faydalı bir fark. 
• Etek paçalarını sülfile dikişiyle kapatmanız yeterli. Hazır giyimdeki penye elbiselerde de aynısının yapıldığını görebilirsiniz.
• Diğer kenarları ise önce sülfile dikişi geçip ardından düz dikişle kapatabilirsiniz. 
• Penye için özel bir iplik kullanmıyorum. Böyle bir iplik satılır mı onu da bilmiyorum. Dikkatli ve sağlam şekilde dikince herhangi bir toplama ya da kasma yapmıyor benimkiler...

Meraklısına Notlar:

Dedim ya 3 tane diktim hemen diye. Projeyi temize çekme imkanım oldu. Model en iyi nasıl duruyor anladım. 

• Acaba tam önde dikiş çizgisi kötü mü görünür diye ön parçayı tek kattan kesmeyin. O yaka detayı ancak orijinal modeldeki eğimle güzel duruyor.
• Acaba yaka şeritleri daha ince olsa güzel olmaz mı diye kendinizi yormayın. Onlar toplanıp incecik kalıyor. Yakanın da tüm havası sönüyor. 
• Modeli biçerken dikiş payı vermeyin. Zaten çok esnek bir kumaşla çalışıyorsunuz. Biraz dar bir kesimle çok daha güzel duruyor kumaşın dökümü. 

Bir de rahatça poz verebilsem...

xoxo!

33

Retro kalıp aşkım bitmiyor

Çok hoşuma gidiyor eski kalıplarla çalışmak. Eski kalıpların hem kendi ruhuna uygun modellerini üretmek hem de biraz sulandırıp modernleştirerek kullanmaya bayılıyorum. 

Sağ olsun Burda da benim bu hevesimi kursağımda bırakmamak için artık her ay 50'ler ya da 60'lardan kalma eski bir kalıbını yeniden yayımlıyor. Ne tesadüftür ki her ay da o kalıp benim dergide en çok sevdiğim kalıp oluyor. Haziran 2013 sayısı da bu konudaki ezberimi yine bozmadı. 

Bu model bu ay bir çırpıda diktiğim 1956 yılından kalma bir kalıp kullanılarak hazırlanmış. 

Bu da kalıbı modernize etmede kullandığım sulandırma efekti. Nam-ı diğer ayakkabılı kumaşım :) Çok saçma birşey değil mi? Garip bir tesadüf ama bu kumaş aslında geçen yaz diktiğim ve yine retro bir kalıp için kullandığım askılı elbiseden arta kalan bir kumaş. Utanmasam bundan gece kıyafeti bile yaparım. O derece bayıldım kumaşa!

Gelelim kalıp yorumuna: Bu tarz bir pensi (altı kapalı üstü açık) ilk kez gördüm ve ilk kez diktim. Tek kelimeyle ba-yıl-dım!  Kumaşımın saçma desenlerinden ötürü bluzda detayları görünmese de birden acayip farklı bir hava verdi giysiye. Belden oturan, ön ve arka üstten bollaşan bir etki yarattı.  Şimdi ben bunu öğrendim ya... artık arsızca bir sürü giyside kullanırım bu pens biçimini. çok hoşuma gitti çooook.

Unutmadan söyleyeyim: pervaz kalıpları yine bir Burda klasiği olarak rezalet! Onlara güvenip kesmeyin kumaşı. Kendiniz hesaplayıp biçin. 

         

Pantalon kalıbını da deneyeceğim mutlaka. Ama şu sıcaklar bir geçsin öyle... 

Gelelim ayakkabılara... Normalde diktiklerimin dışında bir detay göstermem. Ama bu ayakkabılarımı çok sevdim! Kendileri benim neon fobimi aşmamı sağlamış, ayakkabı orucumu bozdurmuş bir gözde çift.  Riga'da indirimde buldum ve karşı koymam mümkün olmadı. 

Alışverişle ilgili yazı yazmak hoşuma gitmiyor aslında. O sebeple ben yine yazmamış olayım, siz de çaktırmadan ayakkabı detayına göz atın olur mu?

Görüşmek üzere!

Meraklısına Not:
Bu kalıbın bir diğer uygulaması ve mühim bir tarih dersi için şu adrese buyrunuz:
http://www.kendindik.com/2013/08/tarihin-tozlu-yapraklar.html

38

Turaida Kalesi Böyle Havalı Mankenler Görmüş Müdür Hiç?

Turaida Kalesi şirin bir Baltık ülkesi olan ve bizim iş sebebiyle sıkça gittiğimiz Letonya'nın Sigulda isimli kentinde bulunan bir Ortaçağ kalesi. Ülkenin neredeyse tek engebeli arazisi olduğunu düşündüğüm bu kentin büyük bölümü aynı zamanda doğal park alanı içinde yer alıyor. 

Bu etkileyici yapı 1214 yılında Rigalı Psikopos Albert'in kurduğu savaşçı "Livonyalı Kılıç Kardeşliği"  tarafından inşa edilmiş. Aslında Avrupa'da bir gün mutlaka görmek istediğim masalsı mimariye sahip kalelerin zarafetinden uzak olsa da, 800 yıl boyunca ayakta kalmış bir yapıyı geziyor olmaktan etkilenmemek elde değil. 

 

Tarihi taş kale 800 yıllık ömrü boyunca kim bilir kaç savaş, kaç sıkıntı görmüştür ama daha önce bizim gibi mankenlerin sulu gezisine benzer bir muameleye maruz kalmamıştır herhalde. Madem geziyoruz, madem artık dolabımdaki hemen her giysi bir KendinDik.Com ürünü... o halde her gittiğim yerde boy boy moda çekimi yaptırmak da benim hakkım değil mi?!

Kalenin avlusuna geldiğimizde, baktık etrafta fazla kimse yok, başladık ailecek boy boy pozlar vermeye. 

Yeri gelmişken söyleyeyim. Ben bu yaz bulduğum her fırsatta tshirt dikiyorum. Gerçekten çok kolaymış arkadaşlar. Bu yazının ardında da hemen bir Öğren Çekirge yazısı hazırlayarak temiz tshirt dikimi konusunda keşfettiğim kolay yolları paylaşacağım. 

Burda'dan bulduğum bu kalıbın modelini ya da sayısını kaydetmemişim bile. O kadar uzun zamandır kullanıyorum ki... Dümdüz, basit, hiçbir ekstra özelliği olmayan bir tshirt kalıbı.  Ancak ben bu düz kalıbı bugüne kadar onlarca farklı şekle soktum ve hepsini de çok memnun şekilde kullandım. 

Meraklı çekirgelere not: tez zamanda rahatça dikebileceğiniz basit bir tshirt kalıbı edinin. Sonra onunla harikalar yaratabilirsiniz! ;) 

Ben hazır etrafta kimse yok, rahat rahat poz verelim derken,  sanıyordum ki beni hiçbir meraklı göz takip etmiyor. Halbuki hemen yakınımda profesyonel bir fotomodel benim pozlarımı eleştiriyormuş.. Görüyor musunuz nasıl sessiz sessiz yaklaşıyor arkamdan?...

Ben zaten fotoğraf çektirirken kendime gülüyorum hala, bir de benim yercücesi çıkmaz mı aradan öyle poz verilmez böyle verilir diye... Yaaa... işte böyle. Sen yedir içir uykusuz kal uyut... Sonra gelsin senin pozlarını eleştirsin. 

- Öyle değil annesiii... Böyle duracaksın... (annesi: daha bugüne kadar bir kez "anne" demedi bu çocuk bana!)

- Nasıl yavrum nasıl?

- Böyle işte annesii... Hadi çek!

İlerleyen günler bizim Derin Bey'in uygun gördüğü yerlerde uygun gördüğü pozları çektirmesini izlemekle geçti :) 

Turaida Kalesinin etrafını takdire şayan bir şekilde temiz ve düzenli tutan Letonlar, kalenin etrafındaki oldukça geniş bir alanı sanatsal çalışmaların yapılması için düzenlemişler. Biz gittiğimizde herhangi bir faaliyet olmasa da (saat itibariyle) uzun bir yürüyüş yolu sırasında etraftaki taş heykellerin keyfini çıkartma imkanımız oldu. 

"Hadi beni bir de böyle çek annesiii" pozu...

"Ne çektin be annesi" pozu...

ve o gün cıvıtık pozlarımızı hak etmeyen daha nice güzel heykel gezimize eşlik etti. 

 

Gezi yazıları devam edecek. Özellikle anlatmak istediğim bir masal ormanı var ki... küçük çocuğu olan birçok kişinin bayılacağından eminim ya da benim gibi masal meraklısı hayalperestlerin! :)

 Ama önce biraz (daha) dikiş :))

Görüşmek üzere!

8

Kız tarafı burada... Düğün nerede?!

 Niye diktim ben bunu şimdi? Yıllardır ben düğün sevmem diye diye kuruttum sosyal çevremi. Artık kimse çağırmıyor düğününe (gerçekten de sevmiyorum basmakalıp düğün kutlamalarını... huysuzum işte n'apıyım?!) Peki bu elbise nereden çıktı şimdi? Markete yoğurt almaya gittiğimde mi giyeyim yoksa oğlanı okuldan alırken havam olsun diye mi üzerime geçireyim?...Kumaşçı gezerken bayılarak aldığım bu dantel bir anda işte böyle birşeye dönüştü dikiş masamda. Ben de böyle birşey çıkacağını tahmin etmemiştim işe başlarken :) 

Bu güzelim bluz aslında ikinci kat bir elbise olarak dikilme planıyla serilmişti dikiş masama.
Sonra nasıl olduysa birden, dümdüz bir dantel elbisenin çok sıkıcı olacağına karar verdim ve danteli kendisiyle uyumlu renkte olan su yeşili iç elbisenin üzerine bluz olarak dikmeye karar verdim. 
Bluz modeli araştırırken de nedense (envelop mu denir?) "wrap dress" formunda bir üst olması fikri uyandı (havamdan değil, vallahi çıkartamadım modelin adını).
Sonuç budur arkadaşlar :))


Peki bu şaheser bluzun altında yatan elbise nedir? Son derece sıradan bir modelin son derece sıradan bir uygulamasıdır. Öyle sıradan ki dikerken ruhum sıkıldı. Sanırım bir daha bu yaka detayıyla kullanmam bu modeli. 

Bu elbise için kullandığım kalıbı aslında daha önce de yaz / kış tepe tepe giydiğim şu kelebek elbisem için kullanmıştım. Derin V yakaya sahip iki elbisenin üst üste giyilmesinden oluşan bu model Burda dergisinin Haziran 2012 sayısında yayımlanan 116 no.lu kalıbı. Bir önceki dikiş projesinin detayları burada: 

http://www.kendindik.com/2013/02/kelebekler-ve-toz-pembe-hayaller.html

Giysi hayatına bir elbise olma hayaliyle başlayan bu bluzun detaylarını göstermek için siyah bir elbise daha uygun olurdu sanırım. Ancak dolabını birbirinden renkli giysilerle doldurmasını marifet sayan bu hevesli terzimiz bugüne kadar düz siyah bir elbisesi olmadığının farkına varmamış! Yapılacaklar listesine eklendi :) Neyse ki terzi mankenim yardımıma koştu ve bu incecik dantel bluzun detaylarını rahatça çekebildim. 

Zaten acayip ince olan bu dantelin yaka kısmını da verev kesince, toparlaması da dikmesi de benim beceri seviyemdeki bir terzi için neredeyse imkansız hale geldi. 

Acemi terziliğimi hemen "tasarımcı" havasıyla kapatarak en pratik çözümü dantelin içinde bulunan gümüş renginde bir saten biye kullanmakta buldum. 

Biyeyi de arkadan uzun bıraktım mı oldu bize envelop bluz :)) Yani aslında kenarlardan dikecektim. Biyenin duruşu çok hoşuma gidince son bir manevrayla arkadan kurdele olarak dolamaya karar verdim. 

Dikiş dikmek işte böyle zevkli bir iş! ;)

Peki herhangi bir astara tutturmadan dikmeye çalıştığım bu incecik dantelin kenarlarını ve dikiş bağlantılarını nasıl düzgün tuttum dersiniz?

Netten araştırdığımda anlayabildiğim ya da o an için benim derdime çare olacak bir bilgiye ulaşamadım. 

Bu nedenle her zamanki gibi çaresizlik anlarında ortaya çıkıveren "yaratıcılığımı" kullandım ve şöyle bir teknik izledim :

• Elde bulunan kağıt telaları şeritler halinde kestim. 
• Ardından, dikiş yapacağım dantel kenarına ters yüzü üste gelecek şekilde diktim. 

• Daha sonra kağıt telanın yardımıyla sertleşen tülün kenarını içe doğru kıvırarak düz dikiş yaptım.

• Sonra bir kez daha kıvırıp "Fransız dikişi" benzeri bir iş çıkardım. Ancak dikiş paylarını o kadar ince döndürdüm ki teknik anlamıyla bir "Fransız dikişi" olduğu söylenemez. Tamamen durumu kurtarmaya yönelik bir dikiş yöntemiydi benimki :( Yine de temiz bir dikiş çıkardığımı söyleyebilirim. 

Eveeet. Bu havalı elbisemiz tamam. Şimdi İrem nereye gider bu nefis elbiseyle sizce? 

Herkese keyifli haftalar!

40