Retro Giysi Kalıpları Nereden Bulunur

Vintage tasarımlara ayrı bir merakım var. Çocukluğumdan beri özellikle 1960'ların giyim tarzına hayranım. 60ların çizgisindeki giysilerde kendimi daha bir rahat hissetmişimdir. Ama bazen dönem filmlerinde gördüğüm modeller de beni ayrı büyülüyor. Moda zevkim de birden 1960'lardan 1860'lara kadar gerileyiveriyor :)

Kendi giysilerimi dikmeye başladığım andan itibaren de derhal retro dikiş kalıplarını özellikle aramaya başladım. 

Çok şükür son yıllarda - özellikle de popüler dizilerle yeniden canlandırılan moda sayesinde - 1950li ve 1960lı yılların modasına uygun giysilerin kalıplarında yeniden üretim patlaması yaşanıyor. 

Retro kalıpları en fazla Vogue, Butterick gibi yabancı kalıp firmalarında bulunuyor. Bu trendden geri kalmak istemeyen Burda dergisi de son zamanlarda yıllar önce yayımladıkları kalıplardan her ay bir tane paylaşıyorlar. 

Aslında galiba çoğu kalıbın en ilgi çekici yanı vakti zamanında kullanılan modellerin zarif pozu ve o giysiyi üzerinize giydiğinizde kendinizin de ince belli şuh bakışlı bir afete dönüşeceğinizi zannetmeniz (ben denedim... yok... olmuyor...)

Yine de retro kalıplar kullanarak yaptığım dikiş projelerinden çokça şey öğrendiğimi ve çoğu detayına da hayran kaldığımı söylemeliyim. 

Zaten günümüz dikiş kalıplarının çoğu da eski basımların revize edilmiş hali gibi geliyor bana. 
Ben retro model bir kalıp kullandığımda onu önce mümkün olduğunca saçma desenlerle karışıtırmayı seviyorum :)
Misal:

ya da daha saçması:

Elbette bunların dışında daha ağırbaşlı olduğum dikiş projeleri de var. bugüne kadar kullandığım retro kalıpların hemen hepsinden de çok memnun kaldım. Aslında o fırıl fırıl etekleri daralttığım anda havasının çoğu gidiyor ama ne yapayım etrafta tütülü eteklerle de gezemem ya ;)

Şimdi gelelim bu kalıpları nereden bulabileceğinize:

• Burda dergisinin her ay eski bir modelini yeniden yayımladığını söylemiştim. Modeli beğenirseniz o ayın Burda dergisine Türkiye sınırları içinde ulaşmanız çok kolay. 
• Vintage Vogue kalıpları için (aslında vintage değil -- yeniden basım o yüzden isme aldanmamak lazım) şu adrese bakınız: http://voguepatterns.mccall.com/vintage-vogue-pages-850.php?list=0
• Butterick - http://butterick.mccall.com/retro-pages-371.php
• Simplicity - en temiz ve ilginç kalıplar burada bana göre - http://www.simplicity.com/c-390-vintage.aspx
• Bu şeker Kanadalı tasarımcımız yıllardır severek takip ettiğim biri. Fazla maliyetli olduğundan kalıplarını çok beğensem de henüz alabilmiş değilim. Alanınız varsa bir değerlendirme notu düşsün: http://www.sewaholicpatterns.com
• Kendilerine vintage giyim tasarımcısı demeseler de tasarımlarının çoğu retro havada olan Colette Patterns'a da bakabilirsiniz: http://www.colettepatterns.com

Özel tasarım yabancı kalıplardan bazıları artık www.tuhaftuhafiye.com'da satılıyor. Şanslıysanız siz de bir tane edinirsiniz :) O güzelim düğmeler ve diğer aksesuarlar da cabası ;-)

Yabancı sitelerden dikiş kalıbı almayla ilgili bilgi almak için de şu yazıyı okuyabilirsiniz: http://www.kendindik.com/2012/02/tasarmc-modelleri-vogue-butterick.html

25

Tasarımcı Elbiselerine Sahip Olmanın Kolay Yolu

Bu sefer acımadım paraya... Bastım 8.500 TL'yi, aldım Cynthia Rowley tasarımı bir yazlık elbise... Ne öyle habire kendin dik.. kendin dik... Sıkıcı oluyor bir yerden sonra... 

Moda dünyasını yakından takip edenler Cynthia Rowley'nin dünyaca ünlü tasarımlarını da iyi bilirler. Benim neyim eksik? Aldım ben de bir tane... 

Cynthia alınmasın ama önce bel kısmını biraz uzattırmak istedim. Malum, elimizdeki malzeme armudi kemençe şeklinde... Beli en ince şeklinde kavratacaksın ki uçan balon gibi görünmeyesin. 

Sonra Cynthia'cım dedim... Ben bunu yazın marina ortamlarında giyeceğim. Şöyle kolsuz yap bu sefer. Sadece yakaya büzgü ver. 

Bir de sırt açıklığı daha derin olsun, havam olsun dedim.

Bak Cynthia... Tamam param var acımadım verdim 8.500 TL'yi.  Ama şu tasarımı biraz daha hareketlendir güzelim dedim. Şuna kontrast renkten bir astar ekle... Sonra o astarı bir de etek kısmında daha uzun yap. Bambaşka bir hava versin elbiseye. Niye mi? Bilmem... Öyle geldi içimden. Sana tasarımcılığı öğretiyormuşum gibi hissetme lütfen. 

... ve sonra Cynthia bana tasarımını satmaktan vazgeçti. Amaan paramla rezil mi olacağım bir de. Oturur kendim dikerim daha iyi! - dedim.

Önce nefis mi nefis lacivert renkte ince bir pamukludan astar yaptım. 

Daha önce dikiş masama gelen bahar sırasında diktiğim bu elbisede öğrendiğim tüm değişiklikleri uyguladım. Kalıp olarak Simplicity 2281 kullandım. 

 Birçoğunuzun geçen sefer bayılmış olduğu o nefis kol detaylarını es geçtim bu sefer. Bu nedenle yakayı daha sıkı toparlamam gerekti.

Astarıma bayılınca da paça kısmında astarı daha uzun bıraktım. Böylece üstteki ince pamuklunun yoğun desenlerini sanki biraz dengeledi gibi geldi. Yaka biyesini de yine astar kumaşından yaptım.    

Cynthia'yla aramız hala bozuk. Olsun... çözeriz biz zamanla. Elbisem süper havam süper. Varsın Cynthia bana bozuk olsun... 

Yazıda yer alan bir önceki dikiş projesine gitmek için:

http://www.kendindik.com/2013/04/dikis-masama-bahar-geldi.html

46

Enine çizgi söyle bana! Dost musun düşman mı?

Bu ikilemi en son peplum kavramıyla birbirimize ilk yakınlaşmalarımızda yaşamıştım. Peplum modası her yeri kaplarken, benim gibi armudi kemençeleri düşünen çıkmıyordu. Sonunda ne yaptım ettim, peplumları da kendime uygun bir yorumla kullanmayı başarmıştım (meraklısına not: "Kendin Dik Dolabı" seçmecelerini inceleyiniz).  

Şimdi de her yeri enine çizgili giysiler aldı. Bayılıyorum dışarıda gördüğümde ama gel de bunu yıllarca kendini stilist sanan kendini bilmezlerden "enine çizgi şişman gösterir" önermesini dinleyen bilinçaltıma anlat! 

Ufukta 16 yaşımdaki kiloma dönme ihtimali de olmadığına göre, ya boynumu büküp bu sezonun da sessizce yanımdan geçip gitmesini bekleyeceğim ya da... 

Ta daaa...

Ne güzel birşey di mi insanın kendi giysilerini dikebilmesi? Ahh ah! İşte şimdi bunu okuyan tembel çekirge olmak istemezdim! ;)) (nee? utanmadan bir de bu güzelim elbiseyi 6 TL'ye mi mal ettin? yok artık!)

Hindistan'dan bir arkadaşımın getirdiği nefis ham ipek sariyle ilgili yazımı okuyanlar hatırlayacaktır. (Okumayanlar hemen şu adresten göz gezdirsin... Okumadığınız anlaşılmasın.. tütütütütüüü...) O kumaşı bir Project Runway tasarımı olan ve Simplicity markasının çıkardığı S2588 kalıbı için kullanmayı düşünmüştüm. Elbette ki yaptıkça öğrenen müthiş terzilik becerilerime tam güvenemediğim için, kalıbı ilk kez o muhteşem ipek üzerinde denemek istemedim. 

Elbise koton bir kumaştan nefis bir yazlık giysi olarak "Kendin Dik Dolabı"ndaki yerini aldı.

Enine çizgi şişman mı gösterir? Hahaa! Şu aşağıdaki modelin yüzündeki "Hadi gel de sıkıyorsa bunu yüzüme söyle şimdi" bakışını görüyor musunuz?!

Enine çizgilere karşı yersiz korkularımı yendim de enine çizgileri dikmeye karşı yersiz beceriksizliğimi nasıl yeneceğim bilemedim... Elbette ki kumaşı keserken çizgileri denk getirmeyi hiiiiç akıl edemedim - yok yahu, çok işim vardı aceleyle dikmiştim... hem elektrik kesikti... bir de köpeğimiz ödevimi yedi vs... 

Neyse canım, şöyle havalı pozlar veririm, kimse çizgilerin nefis bitiş şeklini fark etmez bile... Öyle işte. Havalıyım çok...

46

Bulunmaz Hint Kumaşı mısın?

Dünyanın en değerli kumaşlarından biri sayılan hint ipeği yüzyıllar boyu kıtalar arasında dolanırken, develerin üzerinde aylarca gezdikten ve nice olaylar atlattıktan sonra belki bir pazar yerinde belki de bohçacıların çıkınları içinden yeni sahipleriyle buluşurmuş. Hint kumaşının bulunmazlığına ilişkin Türkçedeki bu deyiş de kim bilir hangi maceralara atfen çıkmış zamanında. 

Bugün iyi kalite bir hint ipeğine ulaşmak ise çok daha kolay. Hindistan'ı ziyaret eden iyi niyetli bir arkadaşınız olması yeterli! :)

Bu nefis kumaş aslında bir "sari". Yani düz bir kumaş değil. Hintli kadınların büyük bir beceriyle ve belli bir sistemle vücutlarına sararak giydikleri, 6 metrelik işlemeli dikdörtgen bir kumaş. 

Ankara Transandantal Meditasyon Merkezi öğretmenlerinden olan arkadaşım Hindistan'a düzenledikleri son gezileri sırasında, kendisini önceden tembihlediğim üzere, pazardaki en sade sariyi almak için epey yer gezmiş. Zira bu sariler genellikle aşırı canlı ve aşırı işlemeli  renk ve desenlerde oluyormuş. Etrafta gezen tüm kadınların bu şekilde giyindiği bir yeri görmek isterim gerçekten de!

Neyse, gelelim kendi sarime. Harika renkte harika bir ipek sariyi bulmuşum. Kendi sarisiyle Hindistan'ı gezmiş bir arkadaş da bulmuşum. Durur muyum? "Hemen beni de öyle giydirin de poz vereyim" dedim elbette! 

Söylediklerine göre bu sarileri Hintli kadınlar saniyeler içinde giyebiliyorlarmış. Ama biz acemiler bunu üzerime sarmak için epey zaman harcadık. Sari öyle alelade şekilde dolanmıyor vücuda. Bir tekniği var. Ciddi bir iş. Bakın sizin için internetten tekniğini de araştırdım. İlgilenenler bu görsel aracılığıyla kendi sarilerini evde bağlayıp gezebilirler!

Herşey tamam mı? Poz verebilir miyim? Elbette hayır. Hintli kadınların dışarı çıkmadan önce yaptığı çok önemli birşeyi unutmuşuz. Takıp takıştırmayı! TM öğretmeni arkadaşım hemen içerden koşup yine Hint pazarlarının birinden aldığı takıları getiriyor bana. Ben de hızla takıp takıştırıyorum :)

İşlem tamam! Şöyle fıldır fıldır yapıp gezsem nasıl olur? Çok eğlenceli :) 

Sarinin doğru kullanım yöntemiyle poz vermem gerekirse ortaya şöyle bir görüntü çıkıyor:  (yakışmış, öyle değil mi? :P)

Sarimi böyle giyip işe gitmekten biraz çekindim doğrusu. En iyisi ben bu güzelim işlemelerini bozmadan batı dünyasında daha kabul gören bir şekle sokayım bu giysiyi. 

Aklımda ne zamandır dikmek için sıra bekleyen bir kalıp var. Simplicity firmasının "Project Runway" tasarımlı 2588 no.lu modeli. 

Özellikle kolsuz modellerindeki yakanın geliş şekline bayıldım bu çizimlerde. Becerebilirsem sarinin işlemelerini de yakaya ve etek ucuna oturtmaya çalışacağım. Yani aşağıdaki modellerden ilk sıra 3. ve 4. model arasında gidip geliyorum. Etek pililerini ikisi arasında yapıp yine 1960lar modası esintilerini korumak niyetindeyim. Tabii önce ilk kez kullanacağım bu kalıbı bir başka kumaşta denemem lazım. 

Baktım olmuyor, hazır tekniğini de öğrenmişken sarınırım sarime Ankara sokaklarına yeni bir renk getiririm diyorum!

Yazımı bu güzel ipeği bana getiren arkadaşımın öğrettiği transandantal meditasyon tekniğinin ilk hocası Maharishi'nin güzel bir sözüyle bitirmek isterim. 

"Yaşamın amacı mutluluğun yayılmasıdır" 

hepinize mutluluklar dilerim :)))

meraklısına not: Transandantal Meditasyon merkezlerine ulaşmak için şu adreslerden yararlanabilirsiniz

http://www.maharishi.org.tr/iletisim/

https://www.facebook.com/Transandantal.Meditasyon.Ankara

25

Yaz rehavetine son verme…

Yapıyorum yapıyorum, yazmıyorum. Sonra içimde durmadan vıdıvıdı eden bir pişmanlık duygusu yaratıyorum. Tatile çıktığımdan beri önümü alamaz şekilde her bulduğum fırsatta dikiş diktim :)

Sonunda baktım ay ortasına gelmişim bu ay çıkan yazılar sadece 2 tane :( Hemen bir acele fotoğraflayıp son yaptığım bluzu sizlerle paylaşayım dedim. Aşağıda havalı pozumla sergilenmiş olan bluz Simplicity 2614 kalıbı kullanılarak yapıldı. Altındaki eteği ise bazılarınız hatırlayacaktır diye tahmin ediyorum :) KendinDik.Com gardrobunun göz bebeklerinden biri olan dantel etek :)

Bu bluzun hazırlanmasındaki esas amaç Paris ve Adana kumaşçılarından elde ettiğim ganimetlere kendimi hazırlamaktı. Bugüne kadar hiç şifon ipek dikmediğim için son iki seyahatimde aldığım ipeklere bir türlü kıyamıyordum. 

Onlara hala kıyamıyorum ama bir şekilde de evdeki kumaş dağını eritmem lazım. Sonunda ucuz kumaşçıların birinden metresi 8-10 tl’yle aldığım bu güzel ipekliyi dikiş maceramın kutsal yolunda kurban etmeye karar verdim. Sonuç gerçekten kanlı oldu… Yamuk dikişler, çarpık birleşme yerleri derken göz yaşları içinde bitirdiğim bu dikiş serüvenimin sonunda “eh işte”lik bir bluz elde etmeyi başardım. 

Ben öğrendiğim kadarıyla ipek dikişinin ipuçlarını anlatayım. Daha iyi bilen varsa o da bildiklerini paylaşsın, çekinmesin :) 

Bu ferah model bir dönem bir hayli fazla aldığım Simplicity markasının basit bir bluz modelinden türetildi. Bu modeli daha önce 2 kez daha dikmiştim. İlk kez ipek dikerken bir de bilmediğim bir modelin olası kötü sürprizleriyle karşılaşmak istemedim. 

Bluza ilişkin diğer modelleri de başka bir yazıda yayınlarım. 

Şifon ipek dikişi konusundaki ürkek tavuk yaklaşımımdan dolayı önce yakasız, düğmesiz, kolsuz, astarsız bir bluz dikeyim dedim. Daha da utanmasam sadece 4 kenarını kapatma çalışmasıyla başlayacaktım işe!

İPEK KUMAŞ DİKERKEN DİKKAT EDİLMESİ GEREKENLER:

(şu ana kadar çözdüğüm kadarıyla…) 

• Kumaşın çok ince olması keserken kaymalara sebep oluyor. Dikiş dikerken teğelleme konusunda bile son derece tembel olan terzimiz, en azından kalıbı katlayarak değil de tek parça halinde hazırlayıp kesme ciddiyetini gösterdi. İlgilenenlere de aynısını yapmaları tavsiye edilir. (Kalıp üzerindeki kalpli kadın / erkek çöp adamlar benim kumaş ağırlığı olarak kullandığım cam bardak altları. Çok seviyorum onları :D )
• Kullanılan iğneye dikkat. Ben Singer’in 70/09 no.lu iğnesini kullandım. En incesi oydu. 
• Kenarları kıvırırken, bugüne kadar çok fazla faydasını görmemekle birlikte yer yer beni büyük dertten kurtaran katlama ayağını kullandım. Ama kenar dikişlerimin yamukluk sıkıntısını tam olarak çözmediğinden, üzerine bir kat daha düz ayak ile kıvırarak diktim. 

• Dikiş paylarını temiz kapatmak için sülfile ayağını kullanmam mümkün olmadı. Çok ince bir kumaş olduğu için sülfile ayağının kumaşa zarar verebileceğini düşündüm ve normal zigzag ile kapattım. 
• İpek dikerken saten ayağı denilen, altı düz bir ayak kullandım. Açıkçası bu ayağın ne fark yarattığını saten dikişlerimde hiç anlamamıştım. İpek dikerken ise çok yardımcı oldu. 

İşte bu kadar. Düğme yok, fermuar yok, kol yok… çok kolay bir model. Tiril tiril bir bluz…

Bu sıcaklarda daha iyisi… deniz kenarı :)) Hadi bakalım, herkese iyi haftalar! 

www.kendindik.com

2